Τη ριζική αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τις Βιομηχανικές Περιοχές ζητά ο Αλέξης Τσίπρας, στρέφοντας την κριτική του στον νόμο 4982/2022 και στις επιπτώσεις που, όπως υποστηρίζει, έχει για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις ΒΙΠΕ.

Σε δήλωσή του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης κάνει λόγο για δραματική αύξηση του λειτουργικού κόστους των εγκατεστημένων επιχειρήσεων, επικαλούμενος χαρακτηριστικά παραδείγματα αυξήσεων στα κοινόχρηστα. Όπως αναφέρει, σε ορισμένες περιπτώσεις οι χρεώσεις από 60 ευρώ ανά εξάμηνο έχουν φτάσει τα 300 ευρώ τον μήνα, αύξηση που αντιστοιχεί σε τριάντα φορές υψηλότερο κόστος.

Ο ίδιος αποδίδει την κατάσταση στο θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε με τον νόμο 4982/2022, υποστηρίζοντας ότι με αυτόν εκχωρήθηκαν ουσιαστικά η ιδιοκτησία και η διαχείριση των Βιομηχανικών Περιοχών σε ιδιώτες και επενδυτικά funds, με στόχο την επίτευξη υψηλών κερδών σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Όπως επισημαίνει, οι επιχειρήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν τις αυξημένες χρεώσεις των ΒΙΠΕ την ίδια στιγμή που επιβαρύνονται από το κόστος της ενέργειας και των πρώτων υλών.

«Η Ελλάδα δεν μπορεί να αποκτήσει ανταγωνιστική βιομηχανία, ισχυρό δευτερογενή τομέα και μεταποίηση χωρίς ένα προβλέψιμο περιβάλλον για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις βιομηχανικές περιοχές», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η πρόταση για τον έλεγχο των ΒΙΠΕ

Ο Αλέξης Τσίπρας ζητά όχι απλώς αναθεώρηση, αλλά ριζική αλλαγή του νόμου 4982/2022. Κεντρική πρόταση της παρέμβασής του είναι να δοθεί στις εγκατεστημένες επιχειρήσεις η δυνατότητα να αναλάβουν τον έλεγχο των Βιομηχανικών Περιοχών, σε συνεργασία με το ελληνικό Δημόσιο.

Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να περιοριστούν οι πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις και να διαμορφωθούν συνθήκες που θα επιτρέπουν στις βιομηχανικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις να λειτουργούν με μεγαλύτερη προβλεψιμότητα.

Η παρέμβαση επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα του τρόπου διαχείρισης των ΒΙΠΕ και του κόστους που επωμίζονται οι εγκατεστημένες επιχειρήσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία η ανταγωνιστικότητα της εγχώριας παραγωγής συνδέεται άμεσα με το συνολικό λειτουργικό κόστος.