Μια ανάρτηση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα ήταν αρκετή για να θυμίσει πόσο διαφορετικά μπορούν να εξελίσσονται τα πράγματα στις Περιφέρειες, ακόμη και τις όμορες!
Έξι κλειστά κολυμβητήρια παίρνουν τον δρόμο της κατασκευής, εργολάβοι εγκαθίστανται στα εργοτάξια, νέα γυμναστήρια και αθλητικές εγκαταστάσεις μπαίνουν στον σχεδιασμό και δεκάδες έργα προχωρούν σε Δήμους της Θεσσαλίας.
Και όλα αυτά, όπως σημειώνει ο ίδιος, «χωρίς φωνές», με στόχο δημόσιους χώρους άθλησης για παιδιά, γονείς και ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.
Στην Ήπειρο, πάλι, έχουμε το δικό μας μεγάλο αθλητικό όραμα. Το Κλειστό της Ξιφασκίας, με προϋπολογισμό που έχει φτάσει τα 29 εκατομμύρια ευρώ. Ένα έργο που έχει περάσει από ανακοινώσεις, μελέτες, αδειοδοτήσεις και χρηματοδοτικές προβλέψεις, αλλά εξακολουθεί να μην έχει περάσει στο στάδιο της κατασκευής.
Τα σίδερα βρίσκονται εκεί, στον Κατσικά, θυμίζοντας ότι κάποτε η Ήπειρος απέκτησε ένα ολόκληρο Ολυμπιακό έργο από το Ελληνικό.
Βέβαια, στην Περιφέρεια Ηπείρου υπάρχει λόγος να αισιοδοξούν. Η τιμή του σιδήρου ανεβαίνει και μαζί της, ενδεχομένως, η αξία του υλικού που παραμένει στοιβαγμένο στον χώρο. Για το αθλητικό έργο, όμως, η υπεραξία δεν μετριέται με το κιλό.
Ο Κουρέτας μπορεί να μετρά εργοτάξια και ημερομηνίες παράδοσης. Εδώ εξακολουθούμε να μετράμε χρόνια αναμονής και εκατομμύρια προϋπολογισμού.
Και κάπου ανάμεσα στις δύο εικόνες, η διαφορά δεν χρειάζεται πολλές εξηγήσεις. Φαίνεται από μόνη της.