«Ό,τι πήρατε, πήρατε» – Κλείνει η κάνουλα των χρηματοδοτήσεων για τις καταστροφές στην Ήπειρο

agnanta zimies

Το μήνυμα που φτάνει από την Αθήνα στους Δήμους της Ηπείρου είναι πλέον ξεκάθαρο και συγκεκριμένο… «Ότι πήρατε… πήρατε».

Παρά τις τεράστιες ανάγκες και τις πληγές που άνοιξε ο φετινός χειμώνας, το Υπουργείο Υποδομών βάζει «φρένο» σε κάθε ελπίδα για νέα κονδύλια, παραπέμποντας στις καλένδες και στα όποια υπόλοιπα του Ταμείου Ανάκαμψης.

Τα «κακά μαντάτα» από την ΠΕΔ

Ο Πρόεδρος της ΠΕΔ Ηπείρου, Παναγιώτης Νταής, ενημερώνοντας το Διοικητικό Συμβούλιο, μετέφερε την αποκαρδιωτική εικόνα από τις επαφές του με την κυβέρνηση.

Αν και οι πρώτες εντάξεις έργων ξεκίνησαν (με τον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων να κάνει την αρχή), η καθυστέρηση είναι τέτοια που οι αποκαταστάσεις για τις ζημιές του περασμένου Νοεμβρίου θα γίνουν μέσα στο καλοκαίρι, ελάχιστα πριν την έναρξη της επόμενης αντιπλημμυρικής περιόδου.

Το χάσμα των εκατομμυρίων

Η πραγματικότητα στην Ήπειρο είναι αμείλικτη:

  • Η εκτίμηση του κόστους: Η Περιφέρεια είχε υπολογίσει τις ανάγκες αποκατάστασης κοντά στα 100 εκατομμύρια ευρώ.
  • Η πραγματικότητα: Μέχρι στιγμής έχουν ανακοινωθεί μόλις 25 εκατομμύρια ευρώ.. Είναι άγνωστο αν η Περιφέρεια που σηκώνει μεγάλο βάρος των αποκαταστάσεων θα τύχει άλλης χρηματοδότησης και πότε.
  • Το «μπλόκο» του ΠΔΕ: Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εμφανίζεται ασφυκτικά πιεσμένο, με το Υπουργείο να δηλώνει αδυναμία περαιτέρω ενίσχυσης.

Η ελπίδα που… πεθαίνει τελευταία

Το Υπουργείο Υποδομών αδυνατεί για οποιαδήποτε επιπλέον χρηματοδότηση. Αφενός το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είναι ήδη πολύ πιεσμένο αφετέρου υπάρχει ο βραχνάς του Ταμείου Ανάκαμψης καθώς έργα που δεν θα κλείσουν θα πρέπει εξ ανάγκης να περάσουν στο ΠΔΕ.

Η μόνη «χαραμάδα» που αφέθηκε είναι η πιθανότητα να υπάρξει υπόλοιπο όταν κλείσουν και οι εκκρεμότητες με τα έργα του Ανάκαμψης, ένα ενδεχόμενο που ο κ. Νταής χαρακτήρισε ως «σχεδόν απίθανο».

Με λίγα λόγια, οι Δήμοι και η Περιφέρεια καλούνται να διαχειριστούν μια βιβλική καταστροφή με ψίχουλα, την ώρα που ο κίνδυνος νέων φαινομένων το επόμενο φθινόπωρο παραμονεύει.