Σε μια περίοδο που η ακρίβεια σαρώνει τα πάντα, τα οικογενειακά εισοδήματα στην Ήπειρο έχουν εκμηδενιστεί και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παλεύουν για να μην κατεβάσουν ρολά, οι εταιρείες ενέργειας συνεχίζουν να εφευρίσκουν ευφάνταστους τρόπους για να κρατούν τις εισπράξεις τους στα ύψη.
Το τελευταίο «κρούσμα» αφορά το περιβόητο σταθερό –μπλε– τιμολόγιο της ΔΕΗ και τους τρόπους με τους οποίους πλασάρονται οι ανανεώσεις των συμβολαίων στους ανυποψίαστους πελάτες.
Η ιστορία που φέρνει στο φως το Epiruspost είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στην αγορά. Πελάτης της ΔΕΗ στην περιοχή μας, λίγο πριν εκπνεύσει το σταθερό του συμβόλαιο, δέχθηκε το κλασικό, ευγενικό τηλεφώνημα από το τμήμα προώθησης της εταιρείας για την απαραίτητη ανανέωση.
Η προσφορά; Φαινομενικά ελκυστική: «Έναν χρόνο ακόμη με την ίδια ακριβώς τιμή στην κιλοβατώρα!»
Μόνο που πίσω από τα ψιλά γράμματα και τον ενθουσιασμό του υπαλλήλου, κρυβόταν μια μικρή… λεπτομέρεια. Η τιμή της κιλοβατώρας έμενε όντως ίδια, αλλά το μηνιαίο πάγιο εκτοξευόταν με μια αύξηση της τάξης του 50%! Συγκεκριμένα, από τα 5 ευρώ που πλήρωνε μέχρι σήμερα ο καταναλωτής, η νέα τιμή ορίστηκε στα 7,5 ευρώ τον μήνα.
Όταν ο έκπληκτος πολίτης διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός ότι μια αύξηση 50% είναι υπερβολικά μεγάλη για τις μέρες μας, έλαβε μια απάντηση που αγγίζει τα όρια της προκλητικότητας: «Δεν θα το έλεγα… Κι αυτό γίνεται για να μην υπάρξει αύξηση στην κιλοβατώρα!»
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, το πληρώνεις
Πρόκειται για μια μοναδική επίδειξη «δημιουργικής λογιστικής». Σου κρατάμε το παράθυρο κλειστό για να μην μπει η ακρίβεια από την κιλοβατώρα, αλλά σου σπάμε την πόρτα εισπράττοντας τα ίδια –ή και περισσότερα– χρήματα μέσω του παγίου. Γιατί, κακά τα ψέματα, για ένα μέσο νοικοκυριό ή ένα μικρό κατάστημα στα Γιάννενα και την Άρτα, η ουσία δεν αλλάζει: το τελικό ποσό στον λογαριασμό θα είναι αυξημένο.
Το «παιχνίδι» με τα χρώματα των τιμολογίων (πράσινα, μπλε, κίτρινα) φαίνεται πως έχει κουράσει τους καταναλωτές, οι οποίοι διαπιστώνουν ότι, όποιο χρώμα κι αν επιλέξουν, ο κερδισμένος είναι πάντα ο ίδιος.
Όταν οι εκπρόσωποι των εταιρειών ενέργειας θεωρούν ότι τα 2,5 ευρώ επιπλέον τον μήνα στο πάγιο (δηλαδή 30 ευρώ τον χρόνο μόνο από μια έμμεση αύξηση) «δεν είναι τίποτα», δείχνουν πόσο αποκομμένοι είναι από την πραγματικότητα της ελληνικής επαρχίας.
Σε μια Ήπειρο που μαστίζεται από την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς, όπου οι πολίτες μετράνε και το ευρώ στο σούπερ μάρκετ, το να σου λένε με ευγένεια ότι «αυξάνουμε το πάγιο για να σε προστατέψουμε από την κιλοβατώρα» αποτελεί καθαρή κοροϊδία. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η αύξηση μπαίνει στην τσέπη μας. Και το χειρότερο; Δεν μπορείς να ξεφύγεις από πουθενά.