Η κατάθεση μιας ολοκληρωμένης και ουσιαστικής πρότασης από την Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ Ηπείρου για το στρατόπεδο Βελισσαρίου είναι αναμφίβολα μια θετική και επιβεβλημένη κίνηση.

Ως θεσμοθετημένος σύμβουλος της πολιτείας, το Τεχνικό Επιμελητήριο οφείλει να παρεμβαίνει με επιστημονική τεκμηρίωση σε ζητήματα που καθορίζουν τον αστικό ιστό και την ποιότητα ζωής.

Ωστόσο, ο τίτλος «ΤΕΕ Ηπείρου» κουβαλά μια ευθύνη που ξεπερνά τα όρια των Ιωαννίνων.

Όσο ορθώς έπραξε για το Βελισσαρίου, άλλο τόσο οφείλει να δείξει τα ίδια ανακλαστικά και το ίδιο ζέον ενδιαφέρον για τις ανάλογες εκκρεμότητες που λιμνάζουν στην υπόλοιπη περιφέρεια.

Το στρατόπεδο Βέρση στην Άρτα παραμένει μια ανοιχτή πληγή μετά το κλείσιμό του, στην Πρέβεζα πολύτιμοι χώροι μέσα στον αστικό ιστό ρημάζουν και μετατρέπονται σε ερείπια, ενώ η επικείμενη μετατροπή του στρατοπέδου Φιλιατών σε φυλακή απαιτεί επίσης τεχνική και αναπτυξιακή προσέγγιση.

Η ολιστική αντιμετώπιση αυτών των χώρων δεν είναι πολυτέλεια, αλλά χρέος ενός οργάνου που εκπροσωπεί ολόκληρη την Ήπειρο και πρέπει να πιέζει για την αξιοποίηση κάθε ανενεργού στρατοπέδου..