Υπουργείο Περιβάλλοντος: «Τάξη» και κανόνες στις περιοχές Natura – Η περίπτωση των Ιωαννίνων

papastauros

Την ανάγκη για μια ισορροπημένη ανάπτυξη που θα βάζει τέλος στην αλόγιστη και άναρχη επέκταση των οικισμών εντός προστατευόμενων περιοχών, υπογράμμισε ο Υπουργός Περιβάλλοντος, κ. Παπασταύρου.

Αναφερόμενος στις νέες ρυθμίσεις για το δίκτυο Natura 2000, ο Υπουργός χρησιμοποίησε τα Ιωάννινα ως το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αστικού κέντρου που λειτουργεί και αναπτύσσεται μέσα σε καθεστώς προστασίας.

«Ολόκληρες πόλεις εντός Natura»

Σύμφωνα με τον κ. Παπασταύρου, το δίκτυο Natura 2000 στην Ελλάδα δεν περιλαμβάνει μόνο παρθένα δάση, αλλά ολόκληρες πόλεις όπως τα Ιωάννινα και η Καστοριά, νησιά όπως η Σκόπελος, καθώς και κρίσιμες υποδομές όπως αεροδρόμια και λιμάνια.

«Επιχειρούμε να βάλουμε τάξη, προστατεύοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα της κάθε περιοχής», τόνισε, θέτοντας ως στόχο την αποτροπή των αυθαιρέτων και της άναρχης δόμησης.

Οι «δικλείδες ασφαλείας» για την επέκταση σχεδίου

Ο Υπουργός ξεκαθάρισε ότι η όποια περιορισμένη επέκταση σχεδίου πόλης θα γίνεται πλέον υπό αυστηρές προϋποθέσεις και με συγκεκριμένα εργαλεία:

  1. Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες και Τοπικά ή Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ/ΕΠΣ).
  2. Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), η οποία περιλαμβάνει νέα δημόσια διαβούλευση και λεπτομερή εξέταση των επιπτώσεων στο προστατευτέο αντικείμενο.
  3. Έλεγχος από το ΣτΕ: Το τελικό σχέδιο (ΤΠΣ/ΕΠΣ) θα εγκρίνεται από το Συμβούλιο της Επικρατείας, γεγονός που αποτελεί το ισχυρότερο εχέγγυο νομιμότητας και προστασίας του περιβάλλοντος.

Όχι στην «πολιτική ορθότητα», ναι στην ουσία

Καταλήγοντας, ο κ. Παπασταύρου άσκησε κριτική σε μια «κακώς εννοούμενη πολιτική ορθότητα» που αδιαφορεί για την πραγματική προστασία της φύσης. Αντ’ αυτής, προέκρινε μια ορθολογική προσέγγιση που ικανοποιεί τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού και διασφαλίζει την ποιότητα ζωής, χωρίς να υποθηκεύει το φυσικό κεφάλαιο και τη βιοποικιλότητα της περιοχής.

Για τα Ιωάννινα, η εξέλιξη αυτή αναμένεται να καθορίσει το μέλλον της οικιστικής ανάπτυξης, βάζοντας κανόνες σε περιοχές που για χρόνια βρίσκονταν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς αβεβαιότητας.