Τη δυνατότητα να αποκτήσουν ξανά ζωή τα παλιά χάνια και τα πανδοχεία των Ιωαννίνων, αυτή τη φορά με σύγχρονες χρήσεις αλλά με σεβασμό στην ιστορική τους ταυτότητα, ανέδειξε η ημερίδα που διοργάνωσε το απόγευμα της Παρασκευής το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Τμήμα Ηπείρου.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στην αρχιτεκτονική και ιστορική αξία των κτιρίων. Ανέδειξε κυρίως την ανάγκη να ενταχθούν ξανά στον αστικό ιστό, να αποκατασταθούν και να αποκτήσουν λειτουργίες που θα τα καταστήσουν ζωντανά κομμάτια της σύγχρονης πόλης.
Ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης, που ήταν ο πρώτος ομιλητής, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο Χάνι Μανέκα και στο έργο αποκατάστασης που σχεδιάζει να υλοποιήσει η Περιφέρεια, κάνοντας παράλληλα αναφορά και σε άλλα διατηρητέα κτίρια της περιοχής.
Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Ηπείρου Γιάννης Τσίγκρος έδωσε έμφαση στη σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με την επιχειρηματικότητα και την αναπτυξιακή προοπτική της πόλης.
Όπως ανέφερε, η προστασία των ιστορικών κτιρίων δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής μνήμης, αλλά μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα βιώσιμης αστικής και οικονομικής ανάπτυξης. Σε αυτή την κατεύθυνση, ιδιαίτερη σημασία έχει η συνεργασία της αυτοδιοίκησης, της επιστημονικής κοινότητας, του Πανεπιστημίου και της τοπικής αγοράς.
Στην ιστορική διαδρομή των χανιών των Ιωαννίνων αναφέρθηκε και ο αναπληρωτής καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Στέφανος Τσιόδουλος, παρουσιάζοντας την εξέλιξη και τον ρόλο τους μέσα στον χρόνο.
Η αναδρομή ανέδειξε τη σημασία των χώρων αυτών όχι μόνο ως υποδομών φιλοξενίας, αλλά και ως αναπόσπαστων στοιχείων της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας της πόλης.
Μια ευρύτερη ιστορική και αρχιτεκτονική προσέγγιση παρουσίασε ο τέως αναπληρωτής καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γιώργος Σμύρης, ο οποίος είχε και τον συντονισμό της εκδήλωσης. Με αφετηρία το ερώτημα για τη σχέση πόλης και πολιτισμού, ανέδειξε τον ρόλο που είχαν τα χάνια και τα πανδοχεία στην ιστορική εξέλιξη των Ιωαννίνων.
Από την οθωμανική περίοδο μέχρι τη σύγχρονη εποχή, τα χάνια δεν ήταν απλώς χώροι διαμονής των ταξιδιωτών. Αποτελούσαν σημεία εμπορίου, εργασίας, συνάντησης και κοινωνικής δραστηριότητας, άμεσα συνδεδεμένα με τους εμπορικούς δρόμους και την οικονομική ζωή της πόλης.
Ο Γιώργος Σμύρης στάθηκε, παράλληλα, στην ανάγκη η σύγχρονη αστική ανάπτυξη να μη χάνει την ανθρώπινη κλίμακα και την ιστορική συνέχεια.
Τη δική της συμβολή έφερε η αρχιτέκτονας Νατάσα Πουλογιάννη, παρουσιάζοντας φωτογραφικό υλικό και αποτυπώσεις από έρευνα που είχε πραγματοποιηθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για τα χάνια και τα πανδοχεία των Ιωαννίνων. Μέσα από το υλικό αυτό αναδείχθηκαν η αρχιτεκτονική οργάνωση, οι λειτουργίες και η σχέση των συγκεκριμένων χώρων με την εμπορική και κοινωνική ζωή της πόλης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν και οι προτάσεις δύο νέων αρχιτεκτόνων μηχανικών για την επανάχρηση συγκεκριμένων χανιών, με ιδέες που περιλαμβάνουν ακόμη και τη δημιουργία φοιτητικών κατοικιών. Οι παρουσιάσεις έδειξαν ότι η αποκατάσταση δεν χρειάζεται να περιορίζεται στη διατήρηση των κτιρίων ως μουσειακών χώρων, αλλά μπορεί να συνδυάζεται με νέες λειτουργίες που απαντούν σε σύγχρονες ανάγκες.
Το ζητούμενο, όπως αναδείχθηκε στην ημερίδα, είναι να υπάρξει ένας συνολικότερος σχεδιασμός για τα ιστορικά αυτά κτίρια. Γιατί τα Γιάννενα δεν έχουν ανάγκη μόνο να θυμούνται την ιστορία τους, αλλά και να βρουν τρόπους να την εντάξουν στη σημερινή ζωή της πόλης.
Δείτε ακόμη
