Είναι να απορεί κανείς –αν όχι να εντυπωσιάζεται– με την πλήρη, απόλυτη και σχεδόν συγκινητική ταύτιση απόψεων που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα μεταξύ του Υφυπουργού Υποδομών, Νίκου Ταχιάου, και του Προέδρου της ΤΕΡΝΑ, αναφορικά με την κατάσταση της Εγνατίας Οδού.

Από τη μία πλευρά, ο κ. Ταχιάος μάς λέει συχνά πυκνά, με μια δόση μοιρολατρίας, ότι η Εγνατία είναι πλέον ένας δρόμος «γερασμένος». Αλήθεια, αν η Εγνατία των δύο δεκαετιών θεωρείται γερασμένη, τι θα έπρεπε να πει κανείς για το υπόλοιπο εθνικό δίκτυο της Ηπείρου και της χώρας, που παραμένει κατασκευασμένο από τη δεκαετία του ’60;

Από την άλλη πλευρά, το αφεντικό της εταιρείας που ανέλαβε την παραχώρηση του οδικού άξονα υπερθεματίζει, δηλώνοντας πως «παρέλαβε έναν δρόμο σε άθλια κατάσταση». Σύμπτωση; Μάλλον όχι.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια που μάλλον ξεχνούν και οι δύο..

 Αυτός ο «γερασμένος» και «άθλιος» δρόμος κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο περί τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ! Επιπλέον, από την πρώτη κιόλας ημέρα της παράδοσής του στην κυκλοφορία, οι πολίτες πληρώνουν ανελλιπώς διόδια, υποτίθεται ακριβώς για τη συντήρηση και την ασφάλειά του.

Ως εκ τούτου, όταν οι Ηπειρώτες και οι υπόλοιποι οδηγοί ακούνε σήμερα τέτοιες δηλώσεις, ειλικρινά δεν ξέρουν αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν.

Και κυρίως, αναρωτιούνται: Αν ο δρόμος είναι σε αυτή την κατάσταση, φταίνε οι ίδιοι που τον πληρώνουν διπλά και τρίδιπλα, ή μήπως όσοι διοίκησαν κατά καιρούς τόσο το αρμόδιο Υπουργείο όσο και την εταιρεία «Εγνατία Οδός Α.Ε.»;

Εκτός αν η απαξίωση του δημόσιου έργου βολεύει απλώς για να χωνέψουμε όσα ψιθυρίζονται πως έρχονται..