Βρισκόμαστε αισίως στα μισά της παρούσας δημοτικής περιόδου όμως κάποια πράγματα στα Δημοτικά Συμβούλια μοιάζουν «κολλημένα» στο χρόνο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας .. Συνεχίζει να προκαλεί αλγεινή εντύπωση με το… ιδιαίτερο ταλέντο της να «εκρηγνύεται» χωρίς προφανή αιτία. Όπως συνέβη και την Τετάρτη σε μία συνεδρίαση ρουτίνας..

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πώς καταφέρνει να ανεβάζει τους τόνους μόνη της, ακόμη κι όταν η αντιπολίτευση τοποθετείται με τη μέγιστη δυνατή ηρεμία.

Φαίνεται πως η Πρόεδρος δεν έχει εμπεδώσει ακόμα έναν βασικό κανόνα της δημοκρατικής λειτουργίας: ο σεβασμός δεν επιβάλλεται με κραυγές και υψηλά ντεσιμπέλ.

Ο σεβασμός κερδίζεται μέσα από την ψυχραιμία, τη νηφαλιότητα και, πρωτίστως, την ευγένεια.

Όταν η έδρα χάνει την ψυχραιμία της πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση, τότε το μόνο που καταφέρνει είναι να υποβαθμίζει το κύρος του θεσμού που υπηρετεί.

Μήπως μετά από δύο χρόνια είναι ώρα να το δει λίγο… αλλιώς και να χαμηλώσει την ένταση; Το Δημοτικό Συμβούλιο θέλει διάλογο και ο διάλογος θέλει επιχειρήματα, όχι φωνές.