Πού σταματά η κοινή λογική και πού ξεκινά ο πολιτικός σουρεαλισμός… Η ενημέρωση των πολιτικών συντακτών από τον Παύλο Μαρινάκη αποτελεί το ιδανικό σεμινάριο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, στην προσπάθειά του να προσφέρει πλήρη κάλυψη στην Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και στα υπόλοιπα γαλάζια στελέχη για την υπόθεση της διαρροής των emails των αποδήμων, κατάφερε να πρωτοτυπήσει..

Το σκηνικό θα μπορούσε να είναι κωμικό, αν δεν ήταν βαθιά προβληματικό:.. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών εξέδωσε καταδικαστική απόφαση, κρίνοντας ενόχους τους εμπλεκόμενους για τη διαρροή των προσωπικών δεδομένων. Και ποια ήταν η απάντηση της κυβέρνησης; Ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα διαγραφής της κ. Ασημακοπούλου, επειδή… ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας!

Στο γαλάζιο σύμπαν, το τεκμήριο της αθωότητας επιστρατεύεται όχι για έναν κατηγορούμενο που περιμένει να δικαστεί, αλλά για κάποιον που έχει ήδη καταδικαστεί από την ελληνική Δικαιοσύνη!

Με τη λογική του κ. Μαρινάκη, η πρωτόδικη απόφαση ενός δικαστηρίου έχει την ίδια βαρύτητα με μια απλή φήμη, οπότε «μέχρι να κριθεί τελεσίδικα η υπόθεση, είναι αθώοι».

Φυσικά, το γεγονός ότι μιλάμε για πολιτική διαγραφή και πολιτική ευθύνη –η οποία συνήθως προηγείται της ποινικής και δεν περιμένει τα εφετεία μετά από χρόνια– πήγε περίπατο.

Για να δέσει το γλυκό, ο εκπρόσωπος επέμεινε ότι όλο αυτό το σκάνδαλο με τις κρατικές βάσεις δεδομένων που έγιναν μπαλάκι σε κομματικά γραφεία, είναι απλώς «ένα mail. Τελεία». Και κάπως έτσι, η καταδίκη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων υποβαθμίστηκε σε ένα καθημερινό, ακίνδυνο spam…