Π. Στασινός: Η Βουλή είναι ναρκωτικό, δύσκολα φεύγεις….

stasinos_paulos«Ήταν προσωπική επιλογή να παραιτηθώ, πιστεύω ότι ήταν πιο έντιμο και πιο ηθικό», επεσήμανε με έμφαση, ο παραιτηθείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Στασινός, στην συνέντευξη που παραχώρησε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Άφησε να εννοηθεί ότι αν παρέμενε θα έπρεπε να ψηφίσει τη νέα δανειακή σύμβαση, επιλογή που θα ερχόταν σε αντίθεση με την συνείδησή του. Μια επιλογή για την οποία με έμφαση επεσήμανε, δεν μετάνιωσε ποτέ.

Εξήγησε και το δύσκολο της απόφασης που ο ίδιος έλαβε σημειώνοντας πως «η Βουλή είναι ένα ναρκωτικό, δύσκολα θέλει κάποιος να φύγει από κει».

Δεν φαντάζομαι να είμαι υποψήφιος βουλευτής στις επόμενες εκλογές, είπε ο πρώην βουλευτής για να προσθέσει «από εβδομάδα θα είμαι γιατρός στο Νοσοκομείο και κοινή γαρ η τύχη, το μέλλον αόρατον». Σ’ ότι αφορά τις επιλογές του για το επόμενο διάστημα η απάντησή του ήταν αρκούντως περίπλοκη: «Ήμουν και θα συνεχίσω να είμαι ενεργός πολίτης και απ’ τη δουλειά μου και απ’ τις πεποιθήσεις μου και απ’ την πορεία μου στο μέλλον. Είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ, έχω πολύ καλές σχέσεις με το κόμμα μου και βλέποντας και κάνοντας»

Τι με ενόχλησε

Οδηγούμενος στην απόφαση της παραίτησης απ’ το βουλευτικό αξίωμα, υπήρχαν πράγματα που τον ενόχλησαν και τα κατέθεσε στην συζήτηση που είχε με τους δημοσιογράφους, για να επισημάνει: Αυτά είναι η μείωση των κατώτατων μισθών στον ιδιωτικό τομέα με την οποία διαφώνησε καθώς και η κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας που περιλαμβάνονταν στο δεύτερο μνημόνιο. «Αυτή δεν είναι ευθύνη της τρόικας, είναι καθαρά ευθύνη δικιά μας» είπε ο κ. Στασινός αναφορικά με τη μείωση μισθών και υπογράμμισε τις συνέπειες που θα υπάρξουν, αφού πλέον τίθεται θέμα επιβίωσης για πολλούς νέους οι οποίοι αναζητούν δουλειά στο εξωτερικό. «Ήδη έχουμε πολύ μεγάλη ανεργία. Τα παιδιά μας, επιστήμονες και μη, φεύγουν όλοι στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά. Αυτοί που μένουν με 580 ευρώ το μήνα έχουν πρόβλημα επιβίωσης» είπε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας για να υποστηρίζει: «Ο ΟΕΚ με τις αδυναμίες του έστω, έδωσε λύση, στέγαση σε φτωχούς ανθρώπους, όπως και ο ΟΕΕ βοήθησε ανθρώπους να κάνουν κάποια πράγματα, κάποια ξενοδοχεία να δουλεύουνε. Ήταν ένας μηχανισμός στήριξης της οικονομίας και των κατώτερων στρωμάτων».

Η παραίτηση

Την ιστορία της απόφασης για την παραίτηση περιέγραψε στην συνέχεια ο Παύλος Στασινός για να εξηγήσει: «Θεωρώ ότι η άτακτη χρεοκοπία θα ήταν ό,τι χειρότερο για τη χώρα και το πρώτο πράγμα που θα σταματούσε θα ήταν η πίστωση των Νοσοκομείων. Για φανταστείτε να πάει κάποιος γονιός το παιδί του στο Νοσοκομείο και να του πουν ότι δεν έχει φάρμακα» είπε, εξηγώντας υπό ποια έννοια στήριξε, με τις αντιρρήσεις και τις ενστάσεις του, τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου. «Στην πορεία βέβαια είδαμε ότι η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει τα θετικά του μνημονίου. Δεν έγινε άνοιγμα κανενός επαγγέλματος. Δεν έγινε περιστολή των δημοσίων δαπανών στο μέγεθος που χρειαζόταν να γίνει. Δεν έγινε κλείσιμο των ζημιογόνων Οργανισμών. Όλα αυτά μαθηματικά μας οδήγησαν στη νέα δανειακή σύμβαση. Εξέφρασα τις αντιρρήσεις μου στους υπουργούς. Προσπαθήσαμε με ερωτήσεις, επερωτήσεις, επίκαιρες ερωτήσεις να στηρίξουμε τα αδύναμα στρώματα, τους ανάπηρους, τους άνεργους, τους πολύτεκνους. Να δημιουργήσουμε ένα δίχτυ ασφάλειας ώστε τουλάχιστον κάποιες κατηγορίες ανθρώπων να μην φτάσουν στα όρια της εξαθλίωσης και στα συσσίτια τα οποία βλέπουμε σήμερα. Πάρα πολλά απ’ τα αιτήματά μας γίνανε δεκτά, δεν γίνανε όμως όλα. Και φτάσαμε πλέον στο μνημόνιο Νο 2. Εγώ στην τελευταία ομιλία μου στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό, αφού είχα συζητήσει και με τον Πρωθυπουργό και με πολλούς Υπουργούς, είπα ότι μου είναι πολύ δύσκολο να έρχομαι αντιμέτωπος με τη συνείδησή μου, με την οικογένειά μου, με τους φίλους μου και με τον κόσμο ψηφίζοντας πράγματα τα οποία δεν είναι αναπτυξιακά. Και υπ’ αυτή την έννοια προτίμησα να υποβάλω την παραίτησή μου. Οι λύσεις ήταν τρεις. Ή να ψηφίσω όχι και να παραμείνω βουλευτής ή να ψηφίσω όχι και να παραιτηθώ την επομένη ή να παραιτηθώ πριν την ψηφοφορία. Η συνείδησή μου και η ηθική μου, μου επέβαλαν να παραιτηθώ πριν, θεωρώντας ότι στο κόμμα το οποίο μου έκανε την τιμή να με συμπεριλάβει στους συνδυασμούς του, όφειλα να δώσω την έδρα. Και υπ’ αυτή την έννοια η απόφασή μου να παραιτηθώ από βουλευτής ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος γεγονότος».

Η πορεία του

Αναφερόμενος στην πολιτική του πορεία ο Παύλος Στασινός επεσήμανε μεταξύ άλλων: «Ξεκίνησα το 2007 ως υποψήφιος βουλευτής, εξελέγην το 2009. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περιμέναμε, όπως τα περίμενα εγώ, όπως τα περιμένατε εσείς και όπως τα περίμενε και ο τόπος και το πολιτικό σκηνικό. Βρεθήκαμε μπροστά σε μια τραγική κρίση η οποία έφερε τα πάνω –κάτω. Αναδιπλώθηκαν τα κόμματα. Άλλα λέγανε τα κόμματα μπροστά, το ΠΑΣΟΚ, εμείς, λέγαμε ότι λεφτά υπάρχουν, η ΝΔ ότι το έλλειμμα είναι 6%, ήρθε η κρίση η οποία βρήκε απροετοίμαστο και το λαό αλλά και το πολιτικό σύστημα».

Τα λάθη

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Παύλος και στα λάθη που έγιναν στην πορεία που βρεθήκαμε στην κρίση για να τονίσει με έμφαση: «Γίνανε λάθη απ’ όλες τις πλευρές του πολιτικού σκηνικού. Εμείς προστρέξαμε σε έναν μηχανισμό στήριξης πρωτόγνωρο. Πιστεύω ότι ήταν επιτυχία γιατί απεφεύχθη η χρεοκοπία της χώρας αλλά οι όροι που μπήκαν ήταν ειδεχθείς εν πολλοίς και τα θετικά του μνημονίου δυστυχώς δεν μπορέσαμε να τα αξιοποιήσουμε οπότε το μνημόνιο απέτυχε. Αναγκαστήκαμε να τρέξουμε σε τροποποιήσεις, σε αλλαγές οι οποίες μας οδήγησαν στο μνημόνιο Νο 2. Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε την ευκαιρία να μπορέσει να κάνει τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες θα μπορούσαν να γίνουν η απαρχή ενός νέου ξεκινήματος” είπε ο κ. Στασινός στην αναφορά του για το πρώτο μνημόνιο.

Το πολιτικό σύστημα όλο δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων τόνισε ο πρώην βουλευτής σημειώνοντας: «Εμείς λέγαμε ότι το 2011 θα βγούμε στις αγορές, η ΝΔ εκτιμούσε ότι μπορεί μέσα σε ένα εξάμηνο να σωθεί η χώρα, τα άλλα πολιτικά κόμματα με τελείως αντιμνημονιακή πολιτική ‘δεν πληρώνουμε’, ‘δεν κάνουμε’, ‘δεν φτιάχνουμε’, δεν στάθηκαν γενικώς όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Πιθανώς δεν έγινε κατανοητό και απ’ το πολιτικό σύστημα όπως και απ’ τους πολίτες η δεινή κατάσταση της χώρας».

Απολογισμός

Η κατάληξη της συνέντευξης περιείχε και τον προσωπικό του απολογισμό για να σημειώσει: «Κάναμε κάποια πράγματα, όχι για να υπερηφανευτώ. Δεν θέλω να υπερηφανευτώ γιατί πέσαμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, που δυστυχώς χωρίς λεφτά δεν γίνεται πολιτική. Αλλά κρατήσαμε το στρατόπεδο και όχι μόνο το κρατήσαμε αλλά και το ενισχύσαμε. Μετά από χρόνια δόθηκε το ΞΕΝΙΑ στην Άρτα. Μπορέσαμε και κρατήσαμε το Τελωνείο. Όσα έργα είχαν ώριμες μελέτες μπήκαν και ήδη αρχίζουν οι δημοπρασίες. Προσπαθήσαμε δηλαδή να αμυνθούμε γενικότερα σ’ αυτό το οποίο αυτή τη στιγμή κυνηγάει τη χώρα».

ΠΗΓΗ: Γνώμη της Άρτας

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ