Μια ξεχωριστή.. επιστροφή στο Μοναστήρι της Ζέρμας!

monastiri zermas

Γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.. Σπίτια που εγκαταλείφθηκαν και με τον χρόνο τα αγκαλιάζει η φύση.

Ζέρμα…  Ένα μικρό κομμάτι των Μαστοροχωρίων, ένα μικρό κομμάτι από πέτρες κι αναμνήσεις!

Ο τόπος που οι κάτοικοί του, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν πριν τέσσερις δεκαετίες περίπου, απειλούμενοι από τις κατολισθήσεις…

Άφησαν πίσω τα σπίτια, το σχολείο, τις βρύσες, την πλατεία, ένα κομμάτι της ζωής τους.

Και η Ζέρμα βούλιαξε στη σιωπή… Ο χρόνος μπορεί να μαλάκωσε τις μνήμες των ανθρώπων, όμως ρήμαξε όσα εκείνος δημιούργησε.

Οι κάτοικοι της Ζέρμας μετακινήθηκαν λίγα χιλιόμετρα και δημιούργησαν το νέο τους χωριό την Πλαγιά.

Η καρδιά τους όμως έμεινε πίσω, και συχνά επιστρέφουν εκεί.. Άλλοι για να θυμηθούν, για να νοσταλγήσουν, να χαμογελάσουν. Ένα προσκύνημα ψυχής.

Μπορεί να αγγίξουν τις πέτρες, να μιλήσουν με τα δέντρα, να αναρωτηθούν και να ονειρευτούν.zerma x2

Το ιστορικό μοναστήρι της Ζέρμας τα τελευταία δύο χρόνια δίνει μικρές αφορμές για τέτοιες επιστροφές. Συνήθως το Δεκαπενταύγουστο…

Φέτος όμως επιχειρείται μία ακόμη επιστροφή την Παρασκευή, στη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής.

Ο Γιάννης Παπαδημητρίου, Πρόεδρος της Κοινότητας δίνει τον δικό του αγώνα για τις επιστροφές αυτές, για την ανάδειξη του μνημείου αλλά και αυτού του ξεχωριστού τόπου.

«Το Μοναστήρι μας πανηγυρίζει της Ζωοδόχου Πηγής.

Η πρωτοβουλία μας αυτή στοχεύει στην αναβίωση  των παλιών εθίμων που γίνονταν την Λαμπροβδομαδα. Οι πρόγονοι μας δεν γιόρταζαν μόνο την Κοίμηση της Παναγίας αλλά και την Παρασκευή της Λαμπροβδομαδας με την συμμετοχή Ζερματινων και προσκυνητών των γύρω χωριών.  Διατηρείται ζωηρά στη μνήμη μια όμορφη παιδική ανάμνηση που αποδεικνύει  του λόγου του αληθές.  Σχολιαροπσιδα από το Καντσικο διατηρώντας παλιά συνήθεια έφερναν κατά ομάδες ταμένες λαμπάδες και κεριά στην Παναγία της Ζέρμας την Λαμπροβδομαδα. Σας προσκαλούμε λοιπόν με ανείπωτη χαρά και συγκίνηση να ζήσουμε όπως τα χρόνια τα παλιά ξεχωριστές παραδόσεις ήθη και έθιμα που επεκράτησαν σ’αυτή την άκρη της Κονιτσιωτικης  γης…»

Πρόσκληση για επιστροφή λοιπόν σε ένα Μοναστήρι που ήταν από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα προσκυνήματα της περιοχής.