Η εκτενής συζήτηση για το δημογραφικό πρόβλημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου ήταν, ομολογουμένως, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Ακούστηκαν σοκαριστικά στοιχεία, αναλύσεις από έγκριτους επιστήμονες, τοποθετήσεις φορέων και διαπιστώσεις που προκάλεσαν ρίγη ανησυχίας. Όλα αυτά, όμως, θα είχαν πραγματικό νόημα και αξία αν το Σώμα είχε καταφέρει να καταλήξει σε μία συγκεκριμένη, κοινή πρόταση.

Σε μία ξεκάθαρη απόφαση.

Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη. Και κάπου εδώ ξεκινά η σκληρή παραπολιτική πραγματικότητα.

Η συζήτηση, όσο καλά προετοιμασμένη κι αν ήταν, θα μπορούσε κάλλιστα να είχε διοργανωθεί στο πλαίσιο μιας επιστημονικής ημερίδας ή ενός συνεδρίου. Το Περιφερειακό Συμβούλιο όμως, το οποίο κατά καιρούς αρέσκεται να αυτοαποκαλείται και ως η «κυβέρνηση της Ηπείρου», δεν είναι χώρος για θεωρητικές προσεγγίσεις. Είναι το ανώτατο θεσμικό όργανο της περιοχής και οφείλει να παράγει απτά πολιτικά αποτελέσματα.

Γιατί, κακά τα ψέματα, η λύση στο δημογραφικό δεν έρχεται με το να συμφωνούμε όλοι ότι «χάθηκε μια κωμόπολη».

• Απόφαση θα ήταν η έγκριση ενός συγκεκριμένου σχεδίου για την ενίσχυση και την προώθηση της κοινωνικής κατοικίας, ώστε να πέσει το δυσβάσταχτο κόστος στέγασης.
• Απόφαση θα ήταν να μπουν σε λειτουργία τα ιαματικά λουτρά της Κόνιτσας, δίνοντας αναπτυξιακή ανάσα στην ακριτική περιοχή.
• Απόφαση θα ήταν η στήριξη των κεφαλοχωρίων της Ηπείρου με συγκεκριμένες, χειροπιαστές δράσεις και κίνητρα για τους νέους.
• Απόφαση, κυρίως, θα ήταν να «τρέξει» επιτέλους η Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση (ΟΧΕ) που κρατά εδώ και καιρό δεσμευμένους πολύτιμους πόρους του ΕΣΠΑ, οι οποίοι λιμνάζουν αντί να πέφτουν στην αγορά.

Αντ’ αυτού, οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι αναλώθηκαν σε διαπιστώσεις, ευχολόγια και μετατόπιση των ευθυνών αποκλειστικά στο κεντρικό κράτος.

Χρήσιμη η θεωρία, δεν αντιλέγει κανείς, αλλά η Ήπειρος ερημώνει και οι ημερίδες δεν γεμίζουν τα άδεια θρανία στα χωριά μας…