Μαρτίτσι.. Από τα Ελευσίνια Μυστήρια στη λαϊκή παράδοση

amartis martitsi

amartis martitsi

Μάρτης… Μαρτίτσι.. Ένα αγαπημένο έθιμο.. Κόκκινη και λευκή κλωστή, που θα θυμίζει πάντα μια γιαγιά δίπλα στο τζάκι.. Τη γιαγιά που έφτιαχνε αυτό το μαγικό βραχιολάκι και το στόλιζε με παραμύθια για νεράιδες και ξωτικά. Έτσι απλά, μετέφερε στην λαική παράδοση, από γενιά και γενιά, ένα έθιμο με πανάρχαιες ρίζες.

Ο Μάρτης ή Μαρτίτσι έλκει τις ρίζες του από την Αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από τις τελετές των Ελευσίνιων Μυστηρίων κατά τις οποίες οι μύστες έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το έθιμο, την 1η του Μάρτη, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή. Το βραχιολάκι αυτό ονομάζεται Μάρτης, Μαρτιά ή Μαρτίτσι.

Στόχος του είναι να προστατεύσει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, ο οποίος είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες.

Ωστόσο, ο Μάρτης θεωρείται ότι προφυλάσσει και από τα… κουνούπια και τους ….ψύλλους, ενώ λέγετει ότι απομακρύνει τις αρρώστιες και άλλα σχετικά δεινά.

Ο Μάρτης, Μαρτιά ή Μαρτίτσι φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φλεβάρη και φοριέται στην πρώτη ημέρα του Μάρτη, πριν την πρωινή έξοδο από το σπίτι.

Σε ορισμένες περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού ως δαχτυλίδι και λέγεται ότι έτσι βοηθά τον κάτοχό του να μην… σκοντάφτει.

Το βραχιολάκι αυτό είθισται να το βγάζουν την τελευταία ημέρα του Μάρτη και το αφήνουν στα κλαριά των δέντρων, ώστε να το δουν τα πουλιά και να το πάρουν για να χτίσουν τη φωλιά του, αν και σε κάποιες περιοχές το καίνε με το αναστάσιμο φως του Πάσχα.

{jathumbnail off}

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ