Είκοσι χρόνια είναι πολλά. Ειδικά όταν πρόκειται για τη διάσωση και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας κοινότητας που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ιστού της Πρέβεζας.
Το Λαογραφικό Μουσείο Συρρακιωτών «Απόστολος Ρίζος», ένα έργο που εδώ και δύο δεκαετίες «καρκινοβατεί» μεταξύ γραφειοκρατίας, νομοθετικών αλλαγών και ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, επιχειρεί πλέον να βγει από το τέλμα.
Το κτίριο στην οδό 21ης Οκτωβρίου, προσφορά του αείμνηστου Απόστολου Ρίζου, στέκει εκεί ως υπενθύμιση μιας οφειλής που η πολιτεία και η τοπική αυτοδιοίκηση άργησαν να εξοφλήσουν. Μελέτες που έμειναν στα συρτάρια από το 2010 και μια «σκυταλοδρομία» ευθυνών φαίνεται πως δίνουν τη θέση τους σε μια συντονισμένη προσπάθεια.
Η «νέα αρχή» και το Μνημόνιο Συνεργασίας
Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, στις 19:00, η Θεοφάνειος Αίθουσα Τέχνης θα φιλοξενήσει μια κρίσιμη ημερίδα. Δεν είναι απλώς μια εκδήλωση λόγων, αλλά η πρώτη δημόσια δράση μετά την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ των Δήμων Πρέβεζας και Βορείων Τζουμέρκων, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Συρρακιωτών Πρέβεζας.
Το ερώτημα που πλανάται βέβαια πάνω από την Πρέβεζα είναι ένα: Είναι οι μελέτες του 2010 εφαρμόσιμες σήμερα; Μετά από 16 χρόνια, οι τεχνικές προδιαγραφές και οι μουσειακές ανάγκες έχουν αλλάξει. Η συμμετοχή της Διευθύντριας Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού, Σταυρούλας-Βίλλυς Φωτοπούλου, δείχνει πως το θέμα έχει πλέον ανέβει στην ατζέντα των κεντρικών αποφάσεων.
Το πρόγραμμα της ημερίδας: Στο βήμα θα βρεθούν ο Δήμαρχος Πρέβεζας Νίκος Γεωργάκος, ο επιστημονικός υπεύθυνος Ευάγγελος Αυδίκος, ο συντάκτης των μελετών Νίκος Νικολαΐδης και η εκπρόσωπος του Υπουργείου.
Η Ήπειρος έχει ανάγκη από ζωντανά κύτταρα πολιτισμού και όχι από «κουφάρια» κτιρίων που περιμένουν τη μοίρα τους.
Η περίπτωση του Μουσείου Συρρακιωτών είναι το κλασικό παράδειγμα του πώς η γραφειοκρατία μπορεί να πνίξει μια σπουδαία ιδιωτική πρωτοβουλία. Μένει να φανεί αν η «νέα αρχή» θα έχει αυτή τη φορά ορίζοντα ολοκλήρωσης ή αν θα επιστρέψουμε στη γνώριμη στασιμότητα.
