Αν υπάρχει μια λέξη που περιγράφει τα Γιάννενα την άνοιξη του 2026, αυτή δεν είναι η «εξωστρέφεια», αλλά το «εργοτάξιο».

Οι Γιαννιώτες καθημερινά δεν ξεκινούν για τη δουλειά τους, αλλά για μια επικίνδυνη αποστολή σε ένα αστικό τοπίο που θυμίζει βομβαρδισμένη ζώνη.

Φυσικό αέριο, οπτικές ίνες, παρεμβάσεις στο οδόστρωμα και μια κεντρική πλατεία που έχει καταντήσει το σύγχρονο «Γεφύρι της Άρτας», συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτου κυκλοφοριακού παραλογισμού.

Η καθημερινότητα έχει γίνει ανυπόφορη και το «οπλιστείτε με υπομονή» ακούγεται πλέον ως κακόγουστο αστείο στα αυτιά των οδηγών και των επαγγελματιών.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα; Η παντελής έλλειψη συντονισμού. Ξεκινάς από το σπίτι και δεν ξέρεις ποιος δρόμος θα είναι ανοιχτός και ποιος θα έχει «κλείσει» ξαφνικά από ένα σκαπτικό μηχάνημα.

Ένας κλειστός δρόμος αρκεί για να συμπαρασύρει ολόκληρες γειτονιές, προκαλώντας έμφραγμα στις οδικές αρτηρίες και μετατρέποντας μια διαδρομή 10 λεπτών σε οδύσσεια μισής ώρας.

Δεν αμφισβητεί κανείς την ανάγκη για φυσικό αέριο ή γρήγορο ίντερνετ. Αυτό που προκαλεί την οργή των πολιτών είναι οι πρόχειρες αποκαταστάσεις. Λακκούβες που κλείνουν «όπως-όπως», καθιζήσεις στο οδόστρωμα και μπάζα που παραμένουν στις γωνίες για μέρες. Την ίδια ώρα, η εύρεση θέσης πάρκινγκ στο κέντρο έχει μετατραπεί σε κυνήγι χαμένου θησαυρού, καθώς τα έργα δεσμεύουν ζωτικό χώρο καθημερινά.

Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: Καλύτερο σχεδιασμό, έγκαιρη ενημέρωση και σοβαρές αποκαταστάσεις…