Η νέα προσπάθεια για ακόμη στενότερη οικονομική σχέση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά ανοίγει συζητήσεις για το εμπόριο, αλλά για την Ελλάδα υπάρχει ένα θέμα που παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητο: η φέτα.
Η φέτα περιλαμβάνεται στις ευρωπαϊκές γεωγραφικές ενδείξεις που προστατεύονται στον Καναδά στο πλαίσιο της CETA. Ωστόσο, η προστασία δεν είναι απόλυτη. Η ίδια η συμφωνία προβλέπει ειδικές εξαιρέσεις για τη χρήση του όρου «Feta».
Έτσι, καναδικές επιχειρήσεις μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να χρησιμοποιούν την ονομασία σε προϊόντα τους, με εκφράσεις όπως «feta-style», «feta-type» ή «feta imitation», όταν συνοδεύονται από σαφή αναφορά στη γεωγραφική προέλευση. Παράλληλα, υπάρχει και πρόβλεψη για επιχειρήσεις που χρησιμοποιούσαν εμπορικά την ονομασία πριν από τις 18 Οκτωβρίου 2013.
Το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό. Στον Καναδά υπάρχει ενεργή αγορά τυριών και η καναδική κυβέρνηση δημοσιεύει και για το 2026 καταλόγους επιχειρήσεων που διαθέτουν δικαιώματα εισαγωγής τυριών στο πλαίσιο των ποσοστώσεων της CETA.
Παράλληλα, η ΕΕ εξακολουθεί να θέτει ζητήματα σχετικά με την εφαρμογή και την επιβολή της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων. Σε συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της CETA, η ευρωπαϊκή πλευρά εξέφρασε εκ νέου ανησυχίες για την εφαρμογή των κανόνων και ειδικά για τη φέτα, ενώ έγινε αναφορά και στις προσπάθειες των ελληνικών διπλωματικών αρχών να επικοινωνήσουν με καναδικές επιχειρήσεις.
Κάπως έτσι, πίσω από τη νέα προσέγγιση Βρυξελλών και Οτάβας υπάρχει ένα παλιό ελληνικό αίτημα: η φέτα να παραμένει συνδεδεμένη ξεκάθαρα με την Ελλάδα και να μην αντιμετωπίζεται στην αγορά ως ένας γενικός τύπος λευκού τυριού.
Για μια χώρα που στηρίζει σημαντικό μέρος της κτηνοτροφικής της παραγωγής στη φέτα, η συζήτηση μόνο εμπορική δεν είναι.
