Τους τελευταίους μήνες, ο χάρτης της σχολικής στέγης στα Ιωάννινα θυμίζει περισσότερο ρεπορτάζ Πολιτικής Προστασίας παρά εκπαιδευτική πραγματικότητα. Τα προβλήματα που ανέκυψαν στις σχολικές μονάδες της πόλης δεν ήταν απλώς λίγα, αλλά σοβαρά και δομικά..

Από πού να το πιάσει κανείς και πού να το τελειώσει; Από τα πλημμυρισμένα υπόγεια του 2ου Λυκείου, μέχρι τις χρόνιες παθογένειες στο Πρότυπο ΓΕΛ της Ζωσιμαίας Σχολής.

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: το 5ο Γενικό Λύκειο Ιωαννίνων, το οποίο κινδυνεύει σοβαρά να μείνει κυριολεκτικά άστεγο, αφήνοντας εκατοντάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς στον αέρα.

Μέσα σε όλο αυτό το χάος, οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων που αντιμετώπισαν τα προβλήματα χρειάστηκε να βγουν οι ίδιοι μπροστά. Έγιναν οι «κυματοθραύστες» της οργής των γονιών, βγήκαν στα μέσα ενημέρωσης, ανάδειξαν τα θέματα και αναζήτησαν απεγνωσμένα λύσεις, παίζοντας ρόλους που κανονικά δεν τους αναλογούν.

Υπάρχει όμως μια απορία που πλανάται.. Αυτή που δεν μίλησε καθόλου τους προηγούμενους μήνες και εξακολουθεί να τηρεί σιγή ιχθύος, πού ακριβώς βρίσκεται; Ο λόγος για την καθ’ ύλην αρμόδια, τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων.

Η στάση της υπηρεσίας είναι τέτοια που μοιάζει σαν να μην υπάρχει, σαν να μη λειτουργεί καθόλου σε αυτή την πόλη. Και εύλογα αναρωτιέται κανείς το γιατί.

Το να κρύβεται κανείς πίσω από τη γραφειοκρατία και να αφήνει τους Διευθυντές των σχολείων μόνους τους στοχοποιημένους στο πεδίο της μάχης, δεν είναι απλώς έλλειψη αντανακλαστικών. Είναι επιλογή και εύλογα προκαλεί ερωτήματα.