Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποταμών, ένα οδοιπορικό στο ύψος της πλημμυροπαθούς Φιλιππιάδας αποκαλύπτει μια εξαιρετικά ανησυχητική πραγματικότητα.

Έντεκα μήνες μετά τις πρωτοφανείς καταστροφές που σάρωσαν την περιοχή, ο ποταμός Λούρος –αντί να έχει οχυρωθεί– παρουσιάζει εικόνα πλήρους εγκατάλειψης, με τους κατοίκους να τελούν υπό το κράτος του φόβου ενόψει της επερχόμενης χειμερινής περιόδου.

Όπως επισημαίνει με καίριες παρατηρήσεις του ο Γιώργος Λαχανάς, η εικόνα στο πεδίο μιλάει από μόνη της:

• Μπάζωμα του ποταμού κατά τα 2/3 στην Παλαιά Φιλιππιάδα, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η άρδευση των καλλιεργειών του κάμπου.
• Πεσμένα τεράστια δέντρα που λειτουργούν ως φυσικά φράγματα από όχθη σε όχθη.
• Απανθρακωμένα υψίκορμα δέντρα στις όχθες και επανατοποθέτηση όμοιας πεζογέφυρας στο αρδευτικό φράγμα του Λούρου.

Η ανοχή και η κατανόηση που έδειξαν οι τοπικές κοινωνίες για τις προσωρινές κατασκευές έχει εξαντληθεί, μετατρεπόμενη πλέον σε οργή. Άλλωστε, οι πρόσφατες ανακοινώσεις του Τ.Ε.Σ.Ο.Π. του Δήμου Ζηρού ήταν αποκαλυπτικές για τους σοβαρούς φόβους νέων πλημμυρικών φαινομένων και την επιτακτική ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις.

Το παράδοξο των χρηματοδοτήσεων

Ιδιαίτερα ερωτηματικά και οργή προκαλεί το γεγονός ότι εγκρίθηκε κονδύλιο ύψους 1,4 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιπλημμυρική θωράκιση του ρέματος-ξεροπόταμου Αρέθωνα, την ίδια ώρα που ο «ζωντανός» ποταμός Λούρος παραμένει εκτεθειμένος.

Πρόκειται για έναν ποταμό που αποτελεί αιμοδότη για ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα: τροφοδοτεί ιχθυοτροφεία, παράγει ηλεκτρική ενέργεια μέσω του υδροηλεκτρικού σταθμού, υδρεύει την Πρέβεζα, την Άρτα και τη Λευκάδα, και αρδεύει την πεδιάδα από την Κερασώνα και τη Φιλιππιάδα έως τη Μαυρή.

Είναι τουλάχιστον παράδοξο ένας τέτοιος φυσικός πλούτος, αντί να αποτελεί στολίδι και πηγή ανάπτυξης, να μετατρέπεται σε διαρκή εφιάλτη για τους κατοίκους κάθε φορά που πλησιάζει ο χειμώνας.