Σιγή ιχθύος από τον Ζηρό για τα δέντρα που κόπηκαν στο δάσος δίπλα στη λίμνη και κάτω ακριβώς από το κατάστημα που ιδιοκτησιακά ανήκει στο δήμο.

Είκοσι και παραπάνω δέντρα της αυτοφυούς βλάστησης (νερόφραξοι και βελανιδιές κυρίως) κείτονται πεσμένα από αλυσοπρίονο και κανένας τοπικός φορέας ή  υπηρεσία δεν ένιωσε την ανάγκη να πει μια κουβέντα δημόσια.

Το Epiruspost ανέδειξε το θέμα εδώ και μέρες.

Η συγκεκριμένη παράνομη πράξη όμως δεν  έτυχε των δημόσιων καταγγελιών που περίσσεψαν στο πρόσφατο παρελθόν  για άλλες ενέργειες και διοργανώσεις στην περιοχή. Θυμίζουμε πως υπό τον μανδύα των φιλοπεριβαλλοντικών ανησυχιών απαγορεύτηκαν τα τελευταία χρόνια το φεστιβάλ του Συλλόγου Νέων Φιλιππιάδας στη λίμνη Ζηρού καθώς και άλλες αθλητικές διοργανώσεις από ιδιώτη που είχε δραστηριότητα στη λίμνη.

Δεν αναβλήθηκαν απλά ώστε να διοργανωθούν με τους ενδεικνυόμενους όρους και προϋποθέσεις για την πυρασφάλεια του δάσους αλλά απαγορεύτηκαν χωρίς προοπτική οικοτουριστικής ανάπτυξης της σπάνιας αυτής όασης πρασίνου και υδάτινου στοιχείου.

Για τα δέντρα που προφανώς δεν κόπηκαν για υλοτόμηση, αλλιώς δεν θα παρέμεναν εκεί πεσμένα, δεν θορυβήθηκε κανείς.

Ούτε Δασαρχείο, ούτε Δήμος Ζηρού, ούτε Σύλλογοι και λοιποί φορείς της περιοχής. Ποιος τα έκοψε, τι εξυπηρετούσε η κοπή τους, αν γίνονται ενέργειες εντοπισμού και τιμωρίας του υπευθύνου, είναι ερωτήματα που μόνο εικασίες λαμβάνουν ως απάντηση μεταξύ των απλών πολιτών. Και βέβαια κοινή είναι η διαπίστωση πως ο άνθρωπος είναι πιο ανάλγητος και καταστροφικός από τις ίδιες τις φυσικές καταστροφές. Ένα χρόνο πριν, ο τρόμος και το αποτύπωμα της φωτιάς στον Ζηρό θα έπρεπε να είχαν αποτρέψει οποιαδήποτε σκέψη αφανισμού έστω και ενός δέντρου γύρω απ΄τη λίμνη. Αλλά φευ!