Για λίγες εβδομάδες έμοιαζε σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω. Οι πλατείες γέμισαν κόσμο, τα καφενεία έβγαλαν ξανά τραπέζια, οι εκκλησίες υποδέχθηκαν πανηγύρια με χιλιάδες επισκέπτες και τα σοκάκια των χωριών της Ηπείρου πλημμύρισαν παιδικές φωνές.

Οι απόδημοι επέστρεψαν στις ρίζες τους, οι οικογένειες αντάμωσαν, τα σπίτια που μένουν κλειστά έντεκα μήνες άνοιξαν ξανά και η ορεινή Ήπειρος έδειξε, έστω και για λίγο, πώς ήταν κάποτε η καθημερινότητά της.

Όμως ο Αύγουστος φεύγει.

Και μαζί του φεύγουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Τα αυτοκίνητα παίρνουν ξανά τον δρόμο για την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το εξωτερικό. Οι αυλές αδειάζουν, τα φώτα σβήνουν, τα καφενεία περιορίζουν το ωράριό τους και σε αρκετά χωριά απομένουν μόνο λίγοι ηλικιωμένοι να κρατούν ζωντανή την παρουσία του τόπου.

Η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Ένας μήνας γεμάτος ζωή ακολουθείται από έντεκα μήνες μοναξιάς. Και όσο όμορφες κι αν είναι οι εικόνες του καλοκαιριού, δεν αρκούν για να αλλάξουν την πραγματικότητα της ηπειρωτικής υπαίθρου.

Η Ήπειρος συγκαταλέγεται στις περιοχές που αντιμετωπίζουν εντονότερα το δημογραφικό πρόβλημα. Δεκάδες χωριά αριθμούν πλέον ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, ενώ ορισμένοι οικισμοί έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί. Η γήρανση του πληθυσμού, η έλλειψη θέσεων εργασίας, οι περιορισμένες υπηρεσίες και το υψηλό κόστος διαβίωσης στην ύπαιθρο καθιστούν δύσκολη την επιλογή της μόνιμης επιστροφής.

Ο Αύγουστος, όσο γεμάτος κι αν είναι, δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την πορεία. Μπορεί να υπενθυμίζει τη δύναμη που εξακολουθούν να έχουν οι δεσμοί των ανθρώπων με τον τόπο καταγωγής τους, όμως δεν αρκεί για να κρατήσει τα χωριά ζωντανά όλον τον χρόνο.

Η μεγάλη πρόκληση δεν είναι να γεμίσουν οι πλατείες για ένα δεκαπενθήμερο. Είναι να υπάρχουν οικογένειες που θα μείνουν, παιδιά που θα πάνε σχολείο, επαγγελματίες που θα επενδύσουν, αγρότες και κτηνοτρόφοι που θα μπορούν να ζήσουν από τη δουλειά τους και υπηρεσίες που θα επιτρέπουν σε έναν νέο άνθρωπο να επιλέξει το χωριό όχι μόνο για τις διακοπές, αλλά και για τη ζωή του.

Γιατί η Ήπειρος απέδειξε και φέτος ότι τα χωριά της δεν έχασαν την ψυχή τους. Αυτό που κινδυνεύουν να χάσουν είναι τους ανθρώπους που θα την κρατήσουν ζωντανή και μετά τον Αύγουστο.