Περίσσεψαν οι καλές προθέσεις, οι φιλοφρονήσεις και οι αναλύσεις κατά την υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ της νεοσύστατης Ειδικής Γραμματείας Ορεινών Περιοχών και του ΜΕΚΔΕ στο Μέτσοβο.

Όλα όσα ειπώθηκαν για την ανάγκη στήριξης των ορεινών όγκων είναι σωστά και χιλιοειπωμένα. Μόνο που η ορεινή Ελλάδα, και ειδικά η Ήπειρος, δεν βρίσκεται πλέον σε εποχή που έχει ανάγκη από διαπιστώσεις, συμπεράσματα συνεδρίων και επικοινωνιακά «χτυπήματα στην πλάτη». Βρίσκεται στο σημείο μηδέν και έχει ανάγκη από άμεσες, χειροπιαστές πράξεις.

Το Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας (ΜΕΚΔΕ) του ΕΜΠ δεν χρειάζεται συστάσεις. Έχει κάνει τη δουλειά του και μάλιστα με το παραπάνω, έχοντας εκπονήσει συγκεκριμένες, εμπεριστατωμένες μελέτες για ορισμένες τουλάχιστον ορεινές περιοχές, συνοδευόμενες από ρεαλιστικές προτάσεις αναγέννησης. Τα πλάνα, δηλαδή, υπάρχουν και κάθονται στα συρτάρια.

Αν η κυβέρνηση, έστω και στους τελευταίους μήνες της τρέχουσας θητείας της, επιθυμεί ειλικρινά να αφήσει ένα ουσιαστικό αποτύπωμα στα ορεινά και να αποδείξει ότι η ίδρυση της Ειδικής Γραμματείας δεν έγινε απλώς για να μοιραστούν μερικές καρέκλες, ιδού η ρόδος: Ας ανοίξει τα κυβερνητικά ταμεία κι ας χρηματοδοτήσει άμεσα την εφαρμογή μίας από τις υπάρχουσες μελέτες του ΜΕΚΔΕ.

Ας το δουν οι διοικούντες στην Αθήνα ως ένα «πιλοτικό πείραμα» πεδίου. Ένα πείραμα που, αν κρίνουμε από τη γνώση του ΜΕΚΔΕ για το ορεινό περιβάλλον, έχει όλες τις προϋποθέσεις να πετύχει και να αποτελέσει οδηγό για την υπόλοιπη χώρα. Όλα τα άλλα είναι απλώς για να γεμίζουμε τις ημερήσιες διατάξεις και να βγάζουμε φωτογραφίες.