Σε πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης εξελίχθηκε η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου με επίκεντρο τον ποδηλατόδρομο της Πρέβεζας και τις σοβαρές αλλοιώσεις που καταγράφονται στην εμβληματική παραλία Μονολίθι.
Το έργο, που αποτελεί σημείο τριβής εδώ και μήνες, βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, η οποία έκανε λόγο για περιβαλλοντική υποβάθμιση και προχειρότητα, ενώ η Περιφερειακή Αρχή πέρασε στην αντεπίθεση καταλογίζοντας λαϊκισμό και προσπάθεια υπονόμευσης ενός εμβληματικού αναπτυξιακού έργου.
Από την συζήτηση προέκυψε ένα νέο σημαντικό στοιχείο κι αυτό είναι ότι δεν θα υπάρξει παρέμβαση για την αποκατάσταση στο Μονολίθι.
Οι καταγγελίες για την καταστροφή στο Μονολίθι και τα βράχια στην ακτή
Την αρχή έκανε ο Θεόδωρος Κορωναίος, ο οποίος περιέγραψε μια απογοητευτική εικόνα στην παραλία Μονολίθι, τονίζοντας ότι μεγάλο τμήμα του έργου έχει παρασυρθεί, αλλοιώνοντας τη φυσική ομορφιά της ακτής.
Ο κ. Κορωναίος ζήτησε επιτακτικά ένα σαφές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης, ώστε να μην επαναληφθεί η ίδια εικόνα το επόμενο διάστημα, ενώ έθεσε το ερώτημα για την τροποποίηση της μελέτης και την αλλαγή χάραξης του ποδηλατόδρομου.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Κώστας Κωτσαντής, ο οποίος μετέφερε την οργή των κατοίκων για την περιβαλλοντική υποβάθμιση, ζητώντας την άμεση απομάκρυνση των μπαζωμάτων και των αγωγών ομβρίων το αργότερο μέχρι τον Μάιο, ώστε η παραλία να είναι έτοιμη για την τουριστική σεζόν.
Η σκληρή απάντηση της Περιφερειακής Αρχής και τα «συμφέροντα»
Απαντώντας στις επικρίσεις, ο αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας Στράτος Ιωάννου έκανε λόγο για πολιτικό «πόλεμο» κατά του έργου επειδή αυτό χαλάει το αφήγημα ότι η διοίκηση δεν ασχολείται με εναλλακτικές μορφές τουρισμού.
Υποστηρίχθηκε σθεναρά ότι τίποτα δεν έγινε εν κρυπτώ και ότι οι αντιδράσεις για τα διαχωριστικά στους δρόμους υποκρύπτουν συμφέροντα, καθώς ορισμένοι επαγγελματίες έχασαν την απευθείας παράνομη πρόσβαση στην Εθνική Οδό.
Η νέα μελέτη χάραξης έχει ήδη λάβει θετική γνωμοδότηση από το τεχνικό συμβούλιο και αναμένεται να περάσει από τα δημοτικά συμβούλια Πρέβεζας και Πάργας, με την Περιφέρεια να επιμένει ότι δεν υφίσταται καμία ουσιαστική περιβαλλοντική αλλοίωση.
Το «αδιέξοδο» με τον ανάδοχο και η μεγάλη κατολίσθηση στον Μύτικα
Ο Περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης παραδέχθηκε ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα με τον ανάδοχο του έργου, ο οποίος εμφανίζεται απρόθυμος να καθαιρέσει τα τμήματα που έχουν κατασκευαστεί στο Μονολίθι, παρά τις διαβεβαιώσεις για πληρωμή.
Παράλληλα, ο Περιφερειάρχης αποκάλυψε ότι η αλλαγή χάραξης συνέπεσε με τη μεγάλη κατολίσθηση στον Μύτικα, ένα φαινόμενο που αποδείχθηκε τεράστιο λόγω των υπόγειων υδάτων.
Ο κ. Καχριμάνης άφησε αιχμές για τη στάση των βουλευτών της περιοχής, σημειώνοντας ότι δεν επισκέφθηκαν καν το σημείο της καταστροφής, ενώ διαβεβαίωσε ότι ήδη εκτελούνται έργα για την επίλυση του προβλήματος.
Η κριτική της αντιπολίτευσης για «περιβαλλοντικό έγκλημα» και απένταξη
Οι επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης δεν πείστηκαν από τις εξηγήσεις, με τον Γιάννη Στέφο να αναρωτιέται γιατί άλλαξε η χάραξη αν όλα ήταν σωστά και να ζητά την άμεση απομάκρυνση των λίθων από την άμμο.
Ο Στέφανος Ζούμπας εξέφρασε αμφιβολίες για το αν το έργο θα προλάβει τις προθεσμίες του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ ο Γιώργος Πρέντζας κάλεσε τα μέλη του συμβουλίου να περπατήσουν την παραλία για να δουν την πραγματικότητα.
Ο Σπύρος Υφαντής σχολίασε σκωπτικά ότι οι τουρίστες θα αναγκάζονται να στρώνουν πετσέτες πάνω στα βράχια, ενώ ο Λάμπρος Γεωργόπουλος έκανε λόγο για «περιβαλλοντικό έγκλημα» και προειδοποίησε για πιθανή απένταξη του έργου λόγω προχειρότητας.
Η «Σολομώντεια λύση» για τη διάσωση της χρηματοδότησης
Κλείνοντας τη συζήτηση, ο Αντιπεριφερειάρχης Στράτος Ιωάννου υπεραμύνθηκε του έργου, χαρακτηρίζοντας την αλλαγή χάραξης ως μια «Σολομώντεια λύση» για να προστατευθεί η επένδυση από πιθανές δικαστικές εμπλοκές και ασφαλιστικά μέτρα που θα οδηγούσαν σε αναστολή εργασιών.
Ο κ. Ιωάννου υπογράμμισε ότι η Περιφέρεια πιστεύει ακράδαντα στον ποδηλατόδρομο και είναι αποφασισμένη να τον ολοκληρώσει, ακόμη και αν χρειαστεί να αναζητηθούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις περί περιβαλλοντικής καταστροφής ως υπερβολικές.
