Μια περίεργη και μάλλον ανησυχητική «αφωνία» φαίνεται πως έχει χτυπήσει το πολιτικό προσωπικό της Ηπείρου τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Υφυπουργού Υποδομών, Νίκου Ταχιάου, από το βήμα της Βουλής για το μέλλον της Εγνατίας Οδού, οι εκπρόσωποι της περιοχής —βουλευτές, δήμαρχοι και περιφερειακή αρχή— μοιάζουν να έχουν πάθει συλλογική απώλεια φωνής.

Το ερώτημα που πλανάται πλέον στην τοπική κοινωνία είναι απλό: Κατάλαβαν όλοι αυτοί τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί στην Ήπειρο αν υλοποιηθούν όσα προανήγγειλε ο Υφυπουργός ή απλώς επέλεξαν την τακτική του «στρουθοκαμηλισμού»;

Για τους κυβερνητικούς βουλευτές, η σιωπή ίσως είναι αναμενόμενη —αν και όχι δικαιολογημένη— στο πλαίσιο της κομματικής πειθαρχίας. Όμως, οι υπόλοιποι βουλευτές της περιοχής τι ακριβώς κάνουν;

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η στάση της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης. Είναι δυνατόν η ΠΕΔ Ηπείρου να μην έχει επίσημη άποψη ή να μην αισθάνεται την ανάγκη να συζητήσει το θέμα και να τοποθετηθεί; Ανάλογη είναι η εικόνα και στην Περιφέρεια Ηπείρου. Ενώ η Περιφερειακή Αρχή παραμένει σιωπηλή, αναρωτιέται κανείς αν τουλάχιστον οι περιφερειακές παρατάξεις της αντιπολίτευσης σκοπεύουν να ανακινήσουν το θέμα.

Στην πολιτική, η παρατεταμένη αφωνία συχνά ερμηνεύεται ως αδυναμία ή, ακόμα χειρότερα, ως συναίνεση. Όταν το διακύβευμα είναι ένας εθνικός οδικός άξονας που άλλαξε τη μοίρα της Ηπείρου, η έλλειψη αντανακλαστικών από τους τοπικούς «ταγούς» είναι τουλάχιστον προκλητική.

Και  η αφωνία μεταδοτική!