Σοβαρά προβλήματα στατικότητας και ανάγκη άμεσης υποστύλωσης διαπιστώθηκαν στο Κάστρο Παντοκράτορα στην Πρέβεζα, έπειτα από επιτόπια διερεύνηση που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή εκπροσώπου της Εφορείας Αρχαιοτήτων, παρουσία της Μητρόπολης Πρεβέζης και Νικοπόλεως, του Πολιτιστικού Συλλόγου Πρέβεζας και του Πολιτιστικού Συλλόγου Παντοκράτορα.
Σύμφωνα με τον Σύλλογο Παντοκράτορα, τα ζητήματα που αφορούν τη στατική επάρκεια του μνημείου είναι άμεσα και αποτελούν ευθύνη τόσο της Πολιτείας όσο και του Δήμου Πρέβεζας, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Κάστρο συνιστά υποβάθμιση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής.
Όπως τονίζεται, το Κάστρο Παντοκράτορα αποτελεί σημαντικό ιστορικό τοπόσημο, καθώς έδωσε την ονομασία στον ομώνυμο οικισμό των Μικρασιατών προσφύγων. Στον χώρο υπήρχε ιστορικός ναός, για τον οποίο υπάρχουν αναφορές σε έργα ιστορικών, όπως του Παπαρηγόπουλου και του Κορδάτου, ενώ ο Χριστόφορος Περραιβός κάνει μνεία του ναού σε σχέση με τη μάχη της Νικοπόλεως το 1798.
Στη νεότερη ιστορία, το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για πολιτικούς και οικονομικούς κρατούμενους από το 1925 έως το 1968. Σήμερα, ωστόσο, η εικόνα του μνημείου απέχει σημαντικά από την ιστορική του αξία, καθώς μεγάλο τμήμα του είναι ερειπωμένο, ενώ το εσωτερικό του παραμένει μη προσβάσιμο από το 2017 λόγω επικινδυνότητας.
Ο Σύλλογος Παντοκράτορα αναφέρεται επίσης στην περίπτωση του ναΐσκου των Αγίων Αναργύρων, ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αποκαταστάθηκε έπειτα από σχετικές μελέτες και τελικά κατέρρευσε. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στο ιδιοκτησιακό και νομικό καθεστώς της προσφυγικής περιουσίας στην περιοχή, το οποίο, όπως επισημαίνεται, δεν μπορεί να μεταβληθεί βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης και των διεθνών συμβάσεων.
Ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα του θολωτού καταφυγίου στον Κάλκ – Μπαμπά, όπου βρίσκεται δεύτερος ναΐσκος του Παντοκράτορα, με τον Σύλλογο να ζητά σαφείς απαντήσεις για τον σχεδιασμό και τις προθέσεις που αφορούν τον χώρο.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Παντοκράτορα ζητά την άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών για τη διάσωση, αποκατάσταση και ανάδειξη του Κάστρου, υπογραμμίζοντας ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς πρέπει να αποτελεί βασικό πυλώνα κάθε σχεδιασμού βιώσιμης ανάπτυξης.
