Ένα εφιαλτικό εικοσάλεπτο ήταν αρκετό για να ισοπεδώσει τις προσδοκίες των αμπελουργών της Ζίτσας και να φέρει στην επιφάνεια, με τον πιο σκληρό τρόπο, την ευαλωτότητα του πρωτογενούς τομέα της Ηπείρου απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η έντονη χαλαζόπτωση που έπληξε την ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων τις τελευταίες ημέρες άφησε πίσω της εικόνες βιβλικής καταστροφής στη φημισμένη αμπελουργική ζώνη της Ζίτσας.
Οι κάτοικοι κάνουν λόγο για ένα πρωτοφανές φαινόμενο, με το χαλάζι να έχει το μέγεθος καρυδιού, σφυροκοπώντας ανήλεα τις καλλιέργειες.
Στα «τάρταρα» η παραγωγή – Φόβοι και για το μέλλον
Η σφοδρότητα του φαινομένου προκάλεσε εκτεταμένες και δομικές φθορές στα κλήματα. Το χαλάζι δεν περιορίστηκε στο να κόψει τα φύλλα, αλλά έσπασε ακόμη και τις κορυφές των φυτών, πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το ξύλο.
Σύμφωνα με τις πρώτες, εκτιμήσεις των παραγωγών, οι απώλειες σε αρκετές εκτάσεις αγγίζουν το ισοπεδωτικό 70% έως 80% της συνολικής παραγωγής.
Συνολικά, περίπου 500 στρέμματα αμπελώνων έχουν πληγεί σοβαρά. Η καταστροφή αυτή έρχεται στην πιο κρίσιμη περίοδο, καθώς οι αμπελουργοί είχαν μόλις ολοκληρώσει το σύνολο των βασικών και δαπανηρών καλλιεργητικών εργασιών και ανέμεναν μια εξαιρετική χρονιά. Πλέον, εκτός από τη φετινή σοδειά που θεωρείται σε μεγάλο βαθμό χαμένη, εκφράζονται βάσιμοι και έντονοι φόβοι ότι λόγω των τραυμάτων στα κλήματα θα επηρεαστεί αρνητικά και η επόμενη παραγωγική χρονιά.
Αγώνας δρόμου με ψεκασμούς για να σωθεί ό,τι απέμεινε
Από τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, οι αμπελουργοί βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μέσα στα πληγέντα αμπελοτεμάχια.
Με τη βοήθεια της τεχνολογίας και των γεωπονικών συμβουλών, ξεκίνησαν άμεσα εκτεταμένους ψεκασμούς με ειδικά θεραπευτικά σκευάσματα και φάρμακα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επουλώσουν τις πληγές των φυτών και να προλάβουν τις μυκητολογικές μολύνσεις.
Όπως τονίζουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, αυτή η άμεση επέμβαση στο πεδίο είναι καθοριστικής σημασίας, όχι πλέον για να σωθεί το φετινό σταφύλι, αλλά για να διασφαλιστεί η ίδια η βιωσιμότητα των αμπελώνων και να μπορέσουν τα κλήματα να παραμείνουν ζωντανά για τις επόμενες περιόδους.
Για άλλη μια φορά, το περίφημο κρασί της Ζίτσας και οι άνθρωποι που παλεύουν με τη γη και την φύση για να το βγάλουν στις αγορές βρίσκονται στο έλεος του καιρού.
Η πολιτεία και ο ΕΛΓΑ οφείλουν να αφήσουν πίσω τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες και να προχωρήσουν σε άμεσες καταγραφές και δίκαιες αποζημιώσεις, πριν η απόγνωση οδηγήσει σε οριστική εγκατάλειψη της καλλιέργειας.
