Τα μεγάλα λόγια για τη «στήριξη της υπαίθρου», την «καταπολέμηση της ερήμωσης των χωριών μας» και την «ψηφιακή εποχή» περισσεύουν. Στην πράξη, οι κάτοικοι της ακριτικής Ηπείρου δέχονται το ένα χτύπημα μετά το άλλο, με την καθημερινότητά τους να μετατρέπεται σε έναν ατελείωτο Γολγοθά.

Το τελευταίο κρούσμα ακραίας αναλγησίας καταγράφεται στο ιστορικό Δελβινάκι του Πωγωνίου. Εντελώς αιφνιδιαστικά, χωρίς καμία προειδοποίηση ή ενημέρωση των τοπικών αρχών και των πολιτών, κάποιοι αποφάσισαν να «σηκώσουν» και να εξαφανίσουν το ένα και μοναδικό ΑΤΜ που είχε απομείνει στην περιοχή, για να εξυπηρετεί δεκάδες χωριά, από τότε που το τραπεζικό κατάστημα κατέβασε οριστικά ρολά.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του Epiruspost, το μηχάνημα αφαιρέθηκε πριν από λίγες ημέρες.

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του παραλογισμού, αρκεί να σκεφτεί τι σημαίνει για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο να ξεκινά, για παράδειγμα, από την Αγία Μαρίνα ή τους  Δρυμάδες Πωγωνίου για να πάει στο Δελβινάκι.

Μια διαδρομή 50 χιλιομέτρων (πήγαινε-έλα) μέσα στο ορεινό δίκτυο, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει με τα μάτια του ότι το ΑΤΜ… έκανε φτερά.

«Πάς να βγάλεις από το ATM την πενιχρή σου σύνταξη και το έχουν σηκώσει. Σε πιάνει ένα αίσθημα αηδίας», περιγράφει με οργή κάτοικος της περιοχής, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί μεταξύ των λίγων και κυρίως ηλικιωμένων κατοίκων.

Πλέον, οι εναπομείναντες κάτοικοι του Πωγωνίου είναι υποχρεωμένοι να ταξιδεύουν μέχρι το Καλπάκι ή τον Παρακάλαμο για την πιο απλή τραπεζική συναλλαγή. Κι αν αναρωτιέστε για τον Παρακάλαμο, το εκεί κατάστημα λειτουργεί μόλις… δύο μέρες την εβδομάδα!

Αυτή είναι η περιβόητη μέριμνα για τους ανθρώπους που φυλάνε Θερμοπύλες στα σύνορα της χώρας. Για το τραπεζικό σύστημα, οι ακρίτες του Πωγωνίου προφανώς λογίζονται ως «κόστος» και δεν δικαιούνται ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο για ένα μηχάνημα αυτόματης ανάληψης. Ντροπή.