Σιωπηλά και χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση έκλεισε το τελευταίο στρατιωτικό φυλάκιο στην ακριτική επαρχία Πωγωνίου. Λίγες μόλις ημέρες μετά το λουκέτο στο φυλάκιο του Πληκατίου στην Κόνιτσα, οι τελευταίοι στρατιώτες αποχώρησαν και από τους Δρυμάδες, αφήνοντας πίσω τους μόνο ερωτήματα και έντονη ανησυχία στους λιγοστούς κατοίκους των ακριτικών χωριών.

Η αποχώρηση έγινε αθόρυβα, χωρίς εξηγήσεις προς την τοπική κοινωνία και χωρίς καμία δημόσια τοποθέτηση από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Το νέο δόγμα στις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, οδηγεί στο κλείσιμο στρατοπέδων και φυλακίων σε ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές, με το Πωγώνι να προστίθεται στους Φιλιάτες και την Κόνιτσα..

Το φυλάκιο στους Δρυμάδες δεν είχε μόνο επιχειρησιακό ρόλο. Για τους ακρίτες της περιοχής αποτελούσε έναν διαχρονικό «φάρο ασφάλειας» και ένα σαφές μήνυμα κρατικής παρουσίας σε μια περιοχή που εδώ και χρόνια δοκιμάζεται από την πληθυσμιακή συρρίκνωση και την εγκατάλειψη. Ένας φάρος που πλέον έσβησε.

Την αγωνία και την οργή των κατοίκων αποτυπώνει με αιχμηρό τρόπο ο αντιδήμαρχος Πωγωνίου Στέλιος Κουκουλάρης, μέσα από δημόσια ανάρτησή του. Όπως σημειώνει, «χωρίς να ανοίξει μύτη και κάτω από τη μύτη όλων, οι τελευταίοι στρατιώτες εγκατέλειψαν το φυλάκιο Δρυμάδων. Σιωπηλά. Αθόρυβα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ».

Ο ίδιος θέτει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων για την επόμενη μέρα: ζητήματα ασφάλειας, διακινήσεων, ανάγκη παρουσίας συνοριοφυλάκων, ακόμη και η λειτουργία του τοπικού αστυνομικού τμήματος, μοιάζουν να θεωρούνται –όπως τονίζει– «ξαφνικά λυμένα», την ώρα που το κράτος αποσύρεται και η περιοχή «μένει γυμνή».

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αίσθηση ότι τα σύνορα, στην πράξη, μετατοπίζονται νοητά στο Καλπάκι, με τις πιο απομακρυσμένες περιοχές να περιορίζονται σε περιστασιακές κινήσεις «για τα μάτια του κόσμου» και αναγνωριστικές περιπολίες χωρίς μόνιμη παρουσία.

Ο αντιδήμαρχος καλεί σε άμεση κινητοποίηση όλους τους θεσμικούς φορείς, ζητώντας συνάντηση με τους αρμόδιους και κυρίως με εκείνους που έλαβαν την απόφαση να εντάξουν την πλήρη αποψίλωση του Πωγωνίου από κάθε μορφή φύλαξης και προστασίας στις στρατιωτικές περικοπές.

Το κλείσιμο του φυλακίου στους Δρυμάδες δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική πράξη. Για την τοπική κοινωνία είναι ένα ακόμη σύμβολο εγκατάλειψης, που επαναφέρει με ένταση το ερώτημα αν και κατά πόσο η φωνή των ακριτών εξακολουθεί να μετρά στις αποφάσεις του κεντρικού κράτους.