Ποιος θα σταματήσει το νέο διχασμό;

elliniki simaia

elliniki simaia

Γράφει: Γιάννης Νικολάου

Όσο οδεύουμε προς το δημοψήφισμα και όσο μεγαλύτερη γίνεται η ένταση, έρχονται και ξανάρχονται στο μυαλό μου, αφηγήσεις του παππούδων που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.

Αφηγήσεις από μια εποχή που δεν ζήσαμε, αλλά η Ελλάδα, κουβαλά ακόμη τις πληγές που άφησε.

Είχε πολεμήσει στον Εμφύλιο.. Και καμιά σημασία δεν έχει από ποια πλευρά ήταν… Σημασία έχει η φράση με την οποία τελείωνε κάθε ιστορία από κείνα τα αιματοβαμμένα χρόνια. «Να μην ξαναζήσει παιδί μου ο τόπος τέτοιον πόλεμο».

Από την επομένη του δημοψηφίσματος, αυτό που συμβαίνει στην Ελληνική κοινωνία, είναι χειρότερο από τις κλειστές τράπεζες.

Ένας διχασμός που κάθε μέρα γίνεται πιο έντονος και πιο βαθύς… Γερμανοτσολιάδης κι Ελληναράδες.

Με την ίδια όμως όλη αγωνία. Πως θα είναι τούτος ο τόπος το επόμενο διάστημα. Ποιο μέλλον έχουν τα παιδιά μας… Άλλωστε αυτές, τις ίδιες αγωνίες, μοιράζονταν όλοι μέχρι και χθες.

Αν κάτι αποδεικνύεται περίτρανα είναι πως δεν έχουμε την κουλτούρα του δημοψηφίσματος. Ούτε οι πολίτες, ούτε οι πολιτικοί.

Και δεν έχουμε την ωριμότητα να φτάσουμε μέχρι την κάλπη, χωρίς αυτή την πρωτοφανή ένταση, τις ύβρεις, τους αναθεματισμούς.

Δεν αντέχουμε την άλλη άποψη. Όποια κι αν είναι…

Δεν αντέχουμε να συζητάμε ήρεμα κι απλά…

Η Ελλάδα δεν βγήκε ποτέ από τα δύσκολα όντας διχασμένη. Μεγαλούργησε μόνο σε στιγμές ενότητας και ομόνοιας.

Καθ’ οδόν για το δημοψήφισμα η ένταση γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Οι ύβρεις περισσότερες… Τα τηλεοπτικά παράθυρα με πρωταγωνιστές βουλευτές ωχριούν μπροστά σε αυτά που ακούγονται στα καφενεία, στα γραφεία, στις πλατείες…

Πέρα απ’ αυτούς που υπογράφουν τις διακηρύξεις για το «ναι» ή το «όχι» ας βρεθούν κι εκείνοι που θα βάλουν φρένο στον εθνικό διχασμό. Κι αν δεν υπάρχουν στην πολιτική, ας αφυπνιστεί κάποιος από την πνευματική ηγεσία του τόπου –αν υπάρχει ακόμη-…

Διαφορετικά όλοι μαζί κι εκείνοι που έχουν αναγάγει σε σπορ τις ύβρεις στο Facebook –δεν κοστίζει τίποτα άλλωστε- θα βρεθούμε στον πάτο του ίδιου πηγαδιού…

Κι όταν τα παιδιά μας, μας ζητήσουν τις ευθύνες, σίγουρα δεν θα έχουμε απάντηση.

{jathumbnail off}

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ