Αντί να μετρά αντίστροφα για μια νέα αρχή που θα επαναφέρει το κύρος και τη δυναμική της, η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας μετρά αλληλοκατηγορίες, εσωστρέφεια και παραταξιακά «συντρίμμια».

Λίγο πριν από τις πρόωρες εκλογές οι παρατάξεις έχουν βγάλει για τα καλά τα «μαχαίρια», χρεώνοντας η μία στην άλλη τις ευθύνες για το διοικητικό αδιέξοδο, τις οικονομικές δυσκολίες και την παρατεταμένη αδράνεια.

Η μεγαλύτερη και ιστορικότερη οργάνωση της ηπειρωτικής αποδημίας βρίσκεται σε βαθιά κρίση και το ερώτημα που πλανάται στον αέρα είναι αμείλικτο: θα καταφέρει η κάλπη να δώσει μια πραγματική, ουσιαστική λύση ή απλώς θα αλλάξει τους πρωταγωνιστές στο ίδιο κουραστικό σήριαλ αντιπαράθεσης;

Η Πανηπειρωτική έχει μια βαριά ιστορία σχεδόν εννέα δεκαετιών και έναν ρόλο που ξεπερνά κατά πολύ τις πρόσκαιρες παραταξιακές ισορροπίες και τα μικροπολιτικά παιχνίδια.

Οι απόδημοι Ηπειρώτες δεν χρειάζονται άλλη κινδυνολογία ούτε άλλες κομματικές περιχαρακώσεις. Περιμένουν να ακούσουν μια καθαρή πρόταση για το μέλλον, κι όχι ακόμα έναν γύρο κατηγοριών για το ποιος φταίει για το χάος.