Τα χωριά ζωντανεύουν πάντα το καλοκαίρι.. Να όμως που και στις αρχές του χειμώνα, δύσκολου συνήθως για τα ορεινά της Ηπείρου, παίρνουν μια βαθιά ανάσα για να μπορέσουν να αντέξουν..

Μια  τέτοια ανάσα πήρε η Λαγκάδα της Κόνιτσας.. Δίπλα στα ποτάμια, ανάμεσα στα βουνά,  πατρίδα ονομαστών μαστόρων της πέτρας..

Με τους λίγους πλέον μόνιμους κατοίκους αλλά πάντα φιλόξενους!

Η γιορτή τσίπουρου έδωσε την ευκαιρία για να ζωντανέψει αυτό το Σαββατοκύριακο και για να μετατρέψει την συννεφιασμένη και βροχερή ημέρα σε μια πραγματική γιορτή.

Με νόστιμους μεζέδες, τσίπουρο όπως παλιά, μουσική και χορούς!

Το χωριό ζωντάνεψε και γέμισε με ήχους από την χαρά των ντόπιων αλλά και πολλών επισκεπτών..

Μία ανάπαυλα στην δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν όσοι μένουν μόνιμα και κρατούν ζωντανό το χωριό.

Κάθε χρόνο και λιγότεροι, κάθε χειμώνα και λιγότεροι.. Γιατί εκεί όλα είναι δύσκολα. Δύσκολη η πρόσβαση σε γιατρό, δύσκολη η πρόσβαση σε ταχυδρομείο, ακόμη δυσκολότερα να μείνει κάποια οικογένεια ν έχει παιδιά!

Δύσκολο να μείνει ανοιχτό ακόμη και το καφενείο που είναι σημείο αναφοράς και αυτό που δίνει μία ανάσα ζωής.. Όσοι το λειτουργούσαν οδηγούνται στην σύνταξη και νέος να το αναλάβει δύσκολα θα βρεθεί.. Και όταν ένα καφενείο κλείνει, το χωριό γίνεται ακόμη πιο έρημο!