Πέρυσι το δάσος γύρω από την λίμνη Ζηρού δοκιμάστηκε από τις φωτιές. Φέτος, ένα κομμάτι του φυσικού της πλούτου βρίσκεται στο έδαφος, αυτή τη φορά από ανθρώπινο χέρι.
Κατά μήκος της παρόχθιας ζώνης της λίμνης έχει διαπιστωθεί εκτεταμένη κοπή δέντρων, προκαλώντας έντονο προβληματισμό για το τι ακριβώς έχει συμβεί και κυρίως για το αν οι παρεμβάσεις έγιναν με τις απαιτούμενες εγκρίσεις.
Η αρχή, σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί, έγινε πριν από λίγο καιρό με την κοπή δύο μεγάλων, αιωνόβιων βελανιδιών. Τα δέντρα έπεσαν πάνω στο περιπατητικό μονοπάτι, με αποτέλεσμα να το κλείσουν, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει υπάρξει η απαιτούμενη απομάκρυνσή τους.
Η συνέχεια όμως φαίνεται πως είναι ακόμη πιο ανησυχητική.
Τις τελευταίες ημέρες διαπιστώθηκε ότι περισσότερα από 20 δέντρα, μεταξύ των οποίων βελανιδιές και νερόφραξοι, έχουν κοπεί και βρίσκονται πλέον πεσμένα στην όχθη αλλά και μέσα στο νερό της λίμνης.
Σε ένα σημείο μάλιστα, μια μικρή πλαγιά έχει ουσιαστικά απογυμνωθεί από τη βλάστησή της, αλλάζοντας αισθητά την εικόνα της παρόχθιας ζώνης.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς η λίμνη Ζηρού και η ευρύτερη περιοχή αποτελούν τμήμα προστατευόμενης περιοχής του δικτύου Natura 2000, ενώ η περιοχή έχει ιδιαίτερη οικολογική σημασία.
Την ίδια στιγμή, το δάσος της περιοχής είχε ήδη υποστεί σοβαρό πλήγμα από την καταστροφική πυρκαγιά του περασμένου Αυγούστου και είχε χαρακτηριστεί αναδασωτέο.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, το γεγονός ότι αρκετά από τα δέντρα που έχουν κοπεί δεν φαίνεται να ήταν ξερά ή νεκρά. Αντίθετα, διατηρούσαν φύλλωμα, γεγονός που δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα για την αιτία της κοπής τους.
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο της υπόθεσης.
Υπήρχε άδεια για την κοπή των δέντρων; Ποια υπηρεσία την ενέκρινε και για ποιον λόγο; Αφορούσε συγκεκριμένα δέντρα ή ευρύτερη παρέμβαση στην παρόχθια ζώνη; Και, κυρίως, ποιος έχει την ευθύνη ελέγχου μιας τόσο ευαίσθητης περιοχής;
Τα ερωτήματα απευθύνονται πρωτίστως στο Δασαρχείο και στις υπόλοιπες αρμόδιες υπηρεσίες, οι οποίες καλούνται να δώσουν σαφείς απαντήσεις για το τι ακριβώς έχει συμβεί στη λίμνη Ζηρού.
Η εικόνα των κομμένων δέντρων να παραμένουν στην όχθη και μέσα στο νερό, σε έναν χώρο που μόλις πριν από έναν χρόνο βρέθηκε αντιμέτωπος με την καταστροφή της πυρκαγιάς, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Η προστασία ενός τόσο σημαντικού φυσικού οικοσυστήματος δεν εξαντλείται στις αποφάσεις που το χαρακτηρίζουν προστατευόμενο. Απαιτεί συνεχή έλεγχο, παρουσία και έγκαιρη παρέμβαση όταν διαπιστώνονται παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον.
Στη λίμνη Ζηρού, πλέον, οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να εξηγήσουν ποιος έκοψε τα δέντρα, γιατί κόπηκαν και αν όλα έγιναν σύμφωνα με όσα προβλέπει η νομοθεσία.
