Οι αργυροπελεκάνοι ξανά στην Παμβώτιδα

LIMNH1 14 2 14

LIMNH1 14 2 14ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν στην περιοχή μας και για φέτος οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών (ΜΕΚΥΠ), ένα πρόγραμμα της Διεθνούς Οργάνωσης Υγροτόπων (Wetlands International) που υλοποιείται ταυτόχρονα σε πολλές χώρες παγκοσμίως κατά το 2ο και το 3ο Σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου εκάστου έτους.

Σε εθνικό επίπεδο το πρόγραμμα συντονίζει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (ΕΟΕ) στο οποίο συμμετέχουν εθελοντές ορνιθοπαρατηρητές από όλη την Ελλάδα. Οι συστηματικές καταμετρήσεις ξεκίνησαν ήδη από το 1968 αποτελώντας έτσι σήμερα το πιο μακρόχρονο πρόγραμμα παρακολούθησης πανίδας στη χώρα μας

LIMNH 14 2 14

Η μακροχρόνια παρακολούθηση των πληθυσμιακών τάσεων της υδρόβιας και παρυδάτιας ορνιθοπανίδας σε ηπειρωτική κλίμακα παρέχει ζωτικής σημασίας πληροφορίες που υποστηρίζουν τη διατήρηση των υδρόβιων πτηνών και των ενδιαιτημάτων τους, καθώς τα ανωτέρω είδη είναι γνωστά ως δείκτες ποιότητας των υγροτόπων, ενώ μέσω αυτών των πληροφοριών μπορούν να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα για το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και τις τυχόν επιπτώσεις του.

Συγκεκριμένα για τη λίμνη Παμβώτιδα οι ΜΕΚΥΠ έλαβαν χώρα την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014, με τη συνεργασία του προσωπικού του Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Παμβώτιδας και μελών της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Όπως και πέρυσι τέτοια εποχή, έτσι και φέτος, οι μικροί συνολικοί αριθμοί υδροβίων δεν θυμίζουν άλλες χρονιές.

Στις φετινές παρατηρήσεις ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσία ενός ενήλικου αναπαραγόμενου αργυροπελεκάνου (Pelecanus crispus), ενός παγκοσμίως απειλούμενου είδους που καταγράφεται στην Παμβώτιδα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Καταγράφηκαν επίσης σημαντικά είδη για διατήρηση όπως οι Λαγγόνες και οι Καλαμόκιρκοι, καθώς και άλλα κοινά είδη όπως ερωδιοί, Χουλιαρόπαπιες, Γκισάρια, Κιρκίρια, Πρασινοκέφαλες, Κορμοράνοι που κουρνιάζουν σε συστάδες δέντρων που γειτνιάζουν με τη λίμνη, καθώς και τα δύο είδη γλάρων ο Καστανοκέφαλος και ο Ασημόγλαρος.

Εντυπωσιακή ήταν η παρατήρηση των Καλαμόκιρκων, αρπακτικών πουλιών που ως δεινοί κυνηγοί υδροβίων σήκωναν και κυνηγούσαν τις πάπιες που είχαν βρει καταφύγιο μέσα στον εναπομείναντα καλαμώνα Αμφιθέας από την πλευρά του νησιού, με αποτέλεσμα να μας δώσουν τη δυνατότητα να τις καταγράψουμε, καθώς διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να παρατηρηθούν.

Επίκαιρη όσο ποτέ λοιπόν αναδεικνύεται η σπουδαιότητα διατήρησης της βιοποικιλότητας, καθώς αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο ως ένα σταθερό υπόβαθρο για την ανάδειξη της περιοχής, με γνώμονα την αξία της βιωσιμότητας, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής όλων μας.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ