Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, θέλησε να επιστρατεύσει λίγο από το πνεύμα του Μουντιάλ για να περιγράψει τη στρατηγική της κυβέρνησης μέχρι τις κάλπες του 2027. Παρομοίασε, λοιπόν, τη Νέα Δημοκρατία με την… Εθνική Ισπανίας, λέγοντας πως «όποιος έχει την κατοχή της μπάλας, έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και βάζει τα γκολ».

Ωραίο ως πολιτικό αφήγημα, αλλά αν ρωτήσει κανείς έναν στοιχειωδώς υποψιασμένο ποδοσφαιρόφιλο –ή ακόμα καλύτερα, τους φιλάθλους που θυμούνται το έπος της Εθνικής Ελλάδος το 2004– θα διαπιστώσει ότι η ποδοσφαιρική θεωρία μάλλον μπάζει από παντού!

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο (αλλά και στην πολιτική), η φλύαρη κατοχή της μπάλας χωρίς ουσία και χωρίς τελικές προσπάθειες, συχνά οδηγεί σε… οδυνηρές ήττες από αντεπιθέσεις. Η Ισπανία του 2022 αποκλείστηκε έχοντας 80% κατοχή μπάλας και 1.000 πάσες χωρίς σουτ!

Η κατοχή της μπάλας από μόνη της δεν σου εξασφαλίζει τη νίκη αν ο αντίπαλος έχει στήσει «πούλμαν» στην περιοχή σου ή αν η κερκίδα έχει αρχίσει να αποδοκιμάζει επειδή η ομάδα γυρίζει τη μπάλα πίσω στον τερματοφύλακα.

Στην πολιτική, όπως και στο γήπεδο, η «κατοχή» της εξουσίας έχει νόημα μόνο όταν παράγει αποτελέσματα για τον κόσμο στην εξέδρα. Γιατί αν η κατοχή καταντήσει απλή πασούλα μεταξύ υπουργών, το γκολ μπορεί να το φας στην κόντρα εκεί που δεν το περιμένεις!