Στα Δημοτικά Συμβούλια της περιοχής μας έχουμε δει κατά καιρούς διάφορα περίεργα και παράδοξα. Άλλες φορές οι κόντρες έχουν ουσία και άλλες γίνονται καθαρά για την εικόνα, τις εντυπώσεις και την επικοινωνία.

Αυτό που συνέβη όμως στην ειδική συνεδρίαση απολογισμού του Δήμου Ηγουμενίτσας, ξεπερνά κάθε προηγούμενο πολιτικού σουρεαλισμού.

Η συνεδρίαση, ως γνωστόν, επιβάλλεται από τη νομοθεσία για να συζητούνται τα πεπραγμένα του προηγούμενου έτους.

Το παράδοξο της βραδιάς, λοιπόν, δεν ήρθε από τη Δημοτική Αρχή, αλλά από τη μείζονα αντιπολίτευση, η οποία αποφάσισε να εφαρμόσει τη στρατηγική του… «πατάω ένα κουμπί και εξαφανίζομαι».

Οι εκπρόσωποι της παράταξης πήραν τον λόγο, μίλησαν με την άνεσή τους για περίπου μία ώρα, άσκησαν την κριτική τους και, μόλις τελείωσαν, σηκώθηκαν και αποχώρησαν από την αίθουσα! Έτσι, άνευ λόγου και σοβαρής αιτίας.

Ο λόγος της ξαφνικής φυγής; Όπως φάνηκε, αισθάνθηκαν βαθιά θιγμένοι επειδή η νυν δημοτική αρχή, μετά από δυόμισι χρόνια στο τιμόνι του Δήμου, αρνείται να αναγνωρίσει και να αποθεώσει το δικό τους, παλαιότερο έργο.

Ας τους ενημερώσει κάποιος, όμως, ότι τα έργα σε αυτόν τον τόπο γίνονται με τα χρήματα των φορολογουμένων και προορίζονται για την εξυπηρέτηση των πολιτών. Το να διεκδικεί κάποιος την «πατρότητα» ή τη «μητρότητα» ενός πεζοδρομίου ή ενός ασφαλτοτάπητα, είναι μια πολιτική τακτική που ανήκει στον προηγούμενο αιώνα.

Η σοβαρή αντιπολίτευση γίνεται με επιχειρήματα και διάλογο μέχρι το τέλος της συνεδρίασης, όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και πρόωρες αποχωρήσεις. Εκτός αν ο στόχος ήταν απλώς να γραφτεί μια γραμμή στις ειδήσεις, οπότε… αποστολή εξετελέσθη.