Σε τροχιά πλήρους περιβαλλοντικής και λειτουργικής τακτοποίησης μπαίνει η Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) Παπίγκου, καθώς ο Δήμος Ζαγορίου ολοκλήρωσε και υπέβαλε τη νέα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την επαναδειοδότηση του έργου.
Πρόκειται για μία υποδομή ιδιαίτερης σημασίας για το Πάπιγκο, έναν από τους δημοφιλέστερους ορεινούς τουριστικούς προορισμούς της χώρας, που βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου και σε περιοχή του δικτύου Natura 2000.
Η μονάδα είχε αδειοδοτηθεί το 2008, όμως οι περιβαλλοντικοί όροι έληξαν στο τέλος του 2013. Έκτοτε λειτουργεί σε καθεστώς δοκιμαστικής λειτουργίας, ενώ πλέον η αρμόδια υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης καλείται να εγκρίνει τους νέους περιβαλλοντικούς όρους.
Υποδομή σχεδιασμένη για τον τουρισμό
Η εγκατάσταση βρίσκεται στη θέση «Μπουλογούνιστα», περίπου 450 μέτρα από τον οικισμό, και έχει σχεδιαστεί ώστε να εξυπηρετεί έως 1.500 κατοίκους και επισκέπτες, καλύπτοντας τις αυξημένες ανάγκες που δημιουργεί η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
Το σύστημα περιλαμβάνει σύγχρονες μονάδες προεπεξεργασίας, βιολογικής και τριτοβάθμιας επεξεργασίας, ενώ για την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των εκροών χρησιμοποιούνται και κλίνες υδροχαρών φυτών, πριν από την τελική διάθεση των επεξεργασμένων λυμάτων.
Η διαχείριση της ιλύος
Ιδιαίτερη πρόβλεψη γίνεται και για τη διαχείριση της παραγόμενης ιλύος.
Σύμφωνα με τη μελέτη, μετά την αφυδάτωση και ξήρανσή της στις ειδικές εγκαταστάσεις της μονάδας, η ιλύς θα μεταφέρεται στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Ιωαννίνων, κατόπιν σχετικής συμφωνίας με τη ΔΕΥΑ Ιωαννίνων, για την τελική επεξεργασία της.
Παράλληλα με την περιβαλλοντική αδειοδότηση, ο Δήμος Ζαγορίου προγραμματίζει μέσα στο 2026 την προμήθεια μονάδας μεμβρανών υπερδιήθησης (MBR), με στόχο την περαιτέρω αναβάθμιση της ποιότητας των επεξεργασμένων εκροών και την ακόμη μεγαλύτερη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Χρόνια εκκρεμότητα
Η νέα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων επιχειρεί να κλείσει μια εκκρεμότητα που παρέμενε ανοιχτή για περισσότερο από μία δεκαετία.
Παρότι οι εγκαταστάσεις έχουν ενταχθεί αρχιτεκτονικά στο παραδοσιακό τοπίο του Ζαγορίου, με χρήση λιθοδομής και σχιστόπλακας, η ανανέωση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης καθυστέρησε σημαντικά, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες που συχνά αντιμετωπίζουν έργα υποδομής σε προστατευόμενες περιοχές υψηλής περιβαλλοντικής αξίας.
