Μαθητές του 4ου Λυκείου γράφουν στη μνήμη του Άλκη

skitso matiton1

Οι μαθητές του Γ4 στο 4ο Λύκειο Ιωαννίνων δίνουν το παράδειγμα. Αποδεικνύουν ότι η νέα γενιά παρακολουθεί, ευαισθητοποιείται και παρεμβαίνει.

Η δολοφονία του 19χρονου Άλκη στη Θεσσαλονίκη τους κινητοποίησε. Τιμούν την μνήμη του με ένα άρθρο και τις σκέψεις τους και με ένα σκίτσο που φιλοτεχνήθηκε για να το συνοδεύσει.

Τα παιδιά δίνουν το παράδειγμα.. Και μαζί την ελπίδα ότι ο κόσμος που θα δημιουργήσουν θα είναι καλύτερος.

Το άρθρο των μαθητών

Καθημερινά γινόμαστε θεατές περιστατικών βίας και φαινομένων κοινωνικής παθογένειας. Φανατισμός, βία εις βάρος ορισμένων ομάδων, ρατσισμός απέναντι σε ό,τι «αποκλίνει» από αυτό που θεωρείται «φυσιολογικό» είναι μόνο μερικά από τα περιστατικά αυτά. Δυστυχώς σε όλα αυτά προστίθεται και ο φανατισμός μέσα στους κόλπους του αθλητισμό που τον τελευταίο καιρό επανεμφανίστηκε με το χειρότερο τρόπο.

Σε όλους μας ήταν γνωστά τα περιστατικά φανατισμού και χουλιγκανισμού, η βία στους χώρους που  υπό άλλες συνθήκες επιτελούν έργο για την ψυχική ανάταση του ανθρώπου. Εικόνες που τις θεωρούσαμε κομμάτι της καθημερινότητάς μας, εικόνες που είχαμε συνηθίσει ως κάτι φυσιολογικό, εικόνες που δεν σόκαραν, εικόνες που φάνταζαν τόσο μακρινές. Ή μήπως όχι; Δυστυχώς η πραγματικότητα διαψεύδει πανηγυρικά. 

Ένα νέο παιδί, ένας συνομήλικός μας χάθηκε. Ένας νέος άνθρωπος έπεσε θύμα ενός άλλου νέου ανθρώπου διότι τόλμησε να εκφράσει το αναφαίρετο δικαίωμά του στην στήριξη μίας ομάδας.

Δεν προκαλεί μόνο πόνο το γεγονός της αφαίρεσης της ζωής ενός νέου ανθρώπου. Προκαλεί οργή, αγανάκτηση, φόβο και τελικά απογοήτευση για εμάς τους νέους. Ερωτήματα γεννιούνται τα οποία δεν μπορούν να απαντηθούν από κανέναν. Γιατί τόση βία; Γιατί τόση στέρηση ελευθερίας λόγου και προσωπικής έκφρασης; Γιατί ακόμα και στον χώρο που υποτίθεται ότι πρεσβεύει υψηλά ιδανικά να κυριαρχεί ο φόβος; Γιατί θα πρέπει κάθε μάνα, κάθε πατέρας να ανησυχεί για το παιδί του επειδή υποστηρίζει μία ομάδα; Γιατί να περιμένουμε έως τον επόμενο «Άλκη»;

Εμείς οι συνομήλικοι του, λέμε φθάνει πια!.  Γνωρίζουμε ότι δεν έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε την κοινωνική κατάσταση που επικρατεί. Μπορούμε όμως με τα μέσα που διαθέτουμε να μιλήσουμε, να ακουστεί φωνή μας, να αντιδράσουμε, να απαιτήσουμε  από όλους τους φορείς μια πιο δημοκρατική, πιο φιλελεύθερη κοινωνία στην οποία δε θα επικρατεί ο φόβος, η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός.

Δε θα προσπαθήσουμε  να επιρρίψουμε ευθύνες και να αναζητήσουμε υπεύθυνους όμως μήπως ήρθε η ώρα η πολιτεία να λάβει δραστικότερα μέτρα απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα; Μήπως η πολυπόθητη παιδεία θα πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας; Μήπως αξίες χαμένες θα πρέπει να έρθουν εκ νέου στο προσκήνιο;  Τελικά μήπως οφείλουμε να πορευόμαστε έχοντας στο νου αυτό που ο Καντ είχε γράψει: «Η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζουν να θίγονται τα όρια της ελευθερίας του άλλου»EpirusPost • Ειδήσεις, Ιωάννινα, Άρτα, Πρέβεζα, Θεσπρωτία • skitso matiton

Είμαστε νέοι , το μέλλον αυτής της κοινωνίας και είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας να απαιτήσουμε μία δικαιότερη κοινωνία που δε θα χυθεί ξανά άδικα το αίμα ενός νέου ανθρώπου, που ποτέ ξανά κανένας δε θα παρακαλάει να σταματήσουν να τον χτυπούν…

Και όπως γράφει σε κάποιους στίχους της η συμμαθήτριά μας Μαρία Γκοντού, εμπνευσμένη από το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα:

Προσπαθείς να φωνάξεις για να ζήσεις

Μα κανείς δε σε ακούει

Συνεχίζουν να μη σέβονται τίποτα

Και να σε χτυπούν  πιο πολύ, πιο δυνατά…

Εμείς οι μαθητές της Γ΄Λυκείου θωρακιζόμαστε με πανανθρώπινες αξίες, με αλληλεγγύη, σεβασμό και αγάπη προς τον συνάνθρωπο και έτσι θα πορευθούμε στη ζωή μας, Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής στον Άλκη…

(…) όσο ακόμα είσαι εδώ εκμεταλλεύσου το χρόνο σου, βοηθώντας

Μην κρίνεις , μην κοροϊδεύεις, μην ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ

Χαμογέλα!

Χαμογέλα και δράσε.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος  Γ4 του 4ου Γ.Ε.Λ. Ιωαννίνων – ‘’ΑΚΑΔΗΜΙΑ’’

Το σκίτσο φιλοτεχνήθηκε από τη μαθήτρια του Γ1 Ναταλία Σταύρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ