Μόλις 25 χλμ. ενός άνετου δρόμου (μια ευθεία είναι) σε χωρίζουν από την Κορωνησία. Δεν είχα ξαναβρεθεί στον συγκεκριμένο προορισμό, ο οποίος κατόρθωσε να με κερδίσει πριν ακόμη φτάσω. Η διαδρομή είναι μαγική. Στο δεξί σου χέρι σε συντροφεύει η λιμνοθάλασσα Λογαρού και στα αριστερά ο Αμβρακικός κόλπος.

Η πρώτη αποτελεί ένα φυσικό εκτροφείο ψαριών, άρα και βάση της οικονομίας του τόπου. Στο δρόμο παρατηρούμε πλήθος πουλιών που μας μαρτυρούν τη σπουδαιότητα του κόλπου ως βιότοπου, ενώ φτάνοντας στο χωριό μάς ενημερώνουν πως εδώ διαβιούν και τα περίφημα ψάρια του Αμβρακικού, όπως η διάσημη γαρίδα, ο κέφαλος, η γλώσσα, οι γοβιοί κι η τσιπούρα. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι πως άλλα είδη φιλοξενεί ο κόλπος, κι άλλα η λιμνοθάλασσα. Όταν θα έρθεις εδώ, σίγουρα θα κάνεις στάση στο λιμάνι με τις ψαροταβέρνες.

Μην διστάσεις μετά από έναν περίπατο να κάτσεις για φαγητό, μιας και δίχως υπερβολή θα απολαύσεις νόστιμα και φρέσκα ψάρια και θαλασσινά. Μην περιμένεις τυποποιημένες επιχειρήσεις, παραδοσιακά ταβερνάκια ή προσεγμένα εστιατόρια –ως επί το πλείστον ταβέρνες επικρατούν με κοινές συνιστώσες το οικογενειακό κλίμα και τη ζεστή αυθεντική αντιμετώπιση των ανθρώπων.

Θα σου πρότεινα να κάνεις μια βόλτα μέσα στο χωριό, να ακολουθήσεις τον μικρό χωματόδρομο που σε οδηγεί στο Κάστρο και να επισκεφθείς την Εκκλησία Γεννήσεως της Θεοτόκου Κορωνησίας, που, όπως  λένε, οι ντόπιοι είναι η παλαιότερη της Ηπείρου.

Α.Α.