Τελευταία, η διαδρομή Ιωάννινα-Ηράκλειο έχει γίνει πιο πολυσύχναστη και από την οδό Αβέρωφ το Σαββατόβραδο. Η «διπλωματία των πόλεων» καλά κρατεί: ήρθαν οι Κρήτες στα Γιάννενα, πήγαν οι Γιαννιώτες στην Κρήτη, ανταλλάξαμε φιλοφρονήσεις, τοπικά προϊόντα και υποσχέσεις για αιώνια φιλία.

Μας έδωσε και η Aegean μερικά «μαγικά χαρτάκια» (εισιτήρια) για να συντηρείται το όνειρο, μας έταξε και μια δοκιμαστική πτήση κάπου προς το φθινόπωρο –έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε– και οι φορείς της πόλης πλέουν σε πελάγη αισιοδοξίας.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή, ανεπαίσθητη λεπτομέρεια.. Τα αεροπλάνα δεν πετάνε με δημόσιες σχέσεις και κεράσματα.

Για να γίνει η περιβόητη γραμμή Ιωάννινα-Ηράκλειο μόνιμη, δεν αρκούν τα τουριστικά «νταραβέρια» και οι φωτογραφίες στα αεροδρόμια. Χρειάζεται μια απλή, πλην δυσεύρετη, πολιτική απόφαση από το Υπουργείο Υποδομών για επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού. Μια υπογραφή που εδώ και τέσσερα χρόνια αγνοείται στις καλένδες της Αθήνας.

Αν οι επισκέψεις των εκπροσώπων μετρούσαν ως μίλια, θα είχαμε ήδη δικό μας αεροπλάνο. Τώρα, το μόνο που φαίνεται στον ορίζοντα είναι η… ελπίδα. Κι ως γνωστόν, στην Ελλάδα, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία – συνήθως περιμένοντας στην ουρά για μια πτήση που δεν έρχεται ποτέ.

Συμβουλή προς τους φορείς: Την επόμενη φορά που θα πάνε στην Κρήτη, ας πάρουν μαζί τους και τον Υπουργό. Μπορεί ανάμεσα σε μια γραβιέρα και μια ρακή, να θυμηθεί ότι τα Γιάννενα απέχουν από το Ηράκλειο κάτι παραπάνω από μια απλή «διάθεση για συνεργασία».