Αν είσαι τουρίστας στα Γιάννενα, η εικόνα της οδού Μακρυγιάννη, λίγο πριν το Νοσοκομείο Χατζηκώστα, μπορεί και να σε μπερδέψει. Βλέπεις, η πόλη διαφημίζεται ως “smart city”, ως η “πόλη των 15 λεπτών” και ως η πιο ευτυχισμένη πόλη.

Αν όμως είσαι Γιαννιώτης και περιμένεις το αστικό, αυτή η στάση είναι η καθημερινότητά σου.

Η φωτογραφία δεν χρειάζεται πολλά λόγια. Μια σκουριασμένη, ετοιμόρροπη κατασκευή, «θαμμένη» μέσα στις τσουκνίδες και τα άγρια χόρτα. Ένα παγκάκι-ερείπιο που προκαλεί τρόμο και μόνο στη σκέψη να καθίσει κάποιος, και ένας χώρος που θυμίζει περισσότερο σκηνικό μεταπολεμικής ταινίας παρά στάση αστικής συγκοινωνίας.

Το αποκορύφωμα του σουρεαλισμού; Καρφωμένο πάνω στο ερείπιο, στέκει υπερήφανο ένα ολοκαίνουργιο barcode (QR code), για να σκανάρεις τα δρομολόγια!

Εδώ είναι που η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Την ώρα που οι αρμόδιοι μιλούν για ψηφιακή μετάβαση και έξυπνες εφαρμογές, ο επιβάτης πρέπει πρώτα να κάνει… Survivor για να φτάσει στο barcode.

Τσάμπα κόπος.. Το παράδοξο δεν θα ήταν να λειτουργεί η εφαρμογή.. Αυτό όμως μπροστά σε όλα τα προηγούμενα είναι το λιγότερο!