Μια από τις παλαιότερες, πιο ζωντανές και ιστορικές συνοικίες των Ιωαννίνων φόρεσε τα γιορτινά της για να τιμήσει τη δική της προστάτιδα, την Αγία Μαρίνα.
Οι καμπάνες ήχησαν χαρμόσυνα από νωρίς το απόγευμα, οι εικόνες στεφανώθηκαν με λουλούδια και πλήθος πιστών συνέρρευσε με κατάνυξη στον Ιερό Ναό για να παρακολουθήσει τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό.
Με την συμμετοχή φιλαρμονικής, κληρικών και νέων με παραδοσιακές στολές έγινε η λιτανεία της εικόνας στους δρόμους της συνοικίας..
Εντυπωσιακή ήταν και φέτος η παρουσία πλήθους πιστών που κατέκλυσε το εσωτερικό και τους εξωτερικούς χώρους του ναού.
Η Αγία Μαρίνα τα τελευταία χρόνια έχει ανακτήσει πλήρως την παλιά της αίγλη. Σε κάθε μεγάλη γιορτή, στα μέσα του καλοκαιριού, μετατρέπεται σε πόλο έλξης για χιλιάδες Γιαννιώτες και επισκέπτες, που φτάνουν στην ιστορική γειτονιά για να προσκυνήσουν.
Μια ιστορία γραμμένη μέσα από τις στάχτες
Πίσω από τη σημερινή λαμπρότητα, ωστόσο, κρύβεται μια μακρά και πολυτάραχη ιστορία. Ο αρχικός Ναός της Αγίας Μαρίνας ήταν, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, ο ωραιότερος και λαμπρότερος όλων των Ιωαννίνων. Αυτό μαρτυρά και ο Άγγλος περιηγητής των αρχών του 19ου αιώνα, Χιουζ, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί όταν τον επισκέφθηκε.
Η μοίρα του Ναού, όμως, συνδέθηκε με τις πιο δραματικές σελίδες της πόλης:
- 27 Αυγούστου 1820: Ο Ναός πυρπολείται και καταστρέφεται ολοσχερώς από τα σουλτανικά στρατεύματα, κατά τη διάρκεια της σκληρής πολιορκίας του Αλή Πασά μέσα στα Γιάννενα.
- 1829: Η ιστορία επαναλαμβάνεται, καθώς ο ναός παραδίδεται για δεύτερη φορά στις φλόγες.
Το έργο των Ζωσιμάδων
Ο σημερινός μεγαλοπρεπής Ναός που θαυμάζουμε γεννήθηκε από τις στάχτες του χάρη στη γενναιοδωρία των Μεγάλων Ευεργετών της πόλης, των αδελφών Ζωσιμάδων, και ιδιαίτερα του Νικόλαου Ζωσιμά, το έτος 1852.
Αρχιτεκτονικά, πρόκειται για μια τρισυπόστατη, τρίκλιτη βασιλική, με διάκοσμο βαθιά επηρεασμένο από την παραδοσιακή ηπειρωτική αρχιτεκτονική.
Ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη με δύο επιβλητικές κιονοστοιχίες και λούζεται από άπλετο φως χάρη στις δύο σειρές παραθύρων στη βόρεια και τη νότια πλευρά του.
Στους τοίχους αυτούς σώζονται τοιχογραφίες χωρίς ενιαίο θέμα ή συγκεκριμένη χρονολογία, ενώ το πανύψηλο, πέτρινο καμπαναριό-σήμα κατατεθέν της συνοικίας ολοκληρώθηκε το 1949.
Για άλλη μια χρονιά, η Αγία Μαρίνα θυμίζει σε όλους μας ότι οι γειτονιές των Ιωαννίνων κρατούν τις παραδόσεις και την ιστορία τους ζωντανές, περνώντας τες από γενιά σε γενιά.
