Μια εικόνα, χίλιες λέξεις — και στην προκειμένη περίπτωση, εκατοντάδες απορίες. Η σύγκριση ανάμεσα στον κόκκινο, ευδιάκριτο ποδηλατόδρομο των Τρικάλων και στον… ποδηλατόδρομο της Πρέβεζας χαραγμένο με μπογιά πάνω στο επαρχιακό δίκτυο…

Από τη μία πλευρά, στα Τρίκαλα βλέπουμε τη γνωστή, ορθόδοξη προσέγγιση: έντονη κόκκινη επίστρωση, ξεκάθαρη διαγράμμιση, ειδική σήμανση και πλήρης διαχωρισμός από το υπόλοιπο οδόστρωμα. Ο ποδηλάτης ξέρει πού πατάει, ο οδηγός ξέρει τι να αποφύγει, και η περιοχή δείχνει στην πράξη τι σημαίνει βιώσιμη αστική κινητικότητα.

Από την άλλη πλευρά, στην Πρέβεζα, η εικόνα παραπέμπει σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Ένας επαρχιακός δρόμος μέσα στη φύση με λευκές διαγραμμίσεις στο κέντρο και στις άκρες, που αν δεν σου πουν ότι πρόκειται για ποδηλατόδρομο, εύκολα τον μπερδεύεις με επαρχιακό οδικό δίκτυο διπλής κατεύθυνσης για… αυτοκίνητα!

Τώρα αν ο ποδηλατόδρομος στην Πρέβεζα κόστισε και κοντά στα επτά εκατομμύρια είναι… λεπτομέρεια..

Το βέβαιο είναι ότι θα τον βλέπουν οι Ευρωπαίοι που θα καταφτάνουν κατά εκατοντάδες και θα τρίβουν τα μάτια τους..