Ότι οι θεσμοί στη χώρα μας περνούν βαθιά κρίση αξιοπιστίας, δεν χρειάζεται να μας το πει καμία δημοσκόπηση· το ζούμε καθημερινά. Ωστόσο, υπήρχε πάντα ένα οχυρό ακόμη και στα πιο δύσκολα χρόνια των μνημονίων κι αυτό ήταν η Προεδρία της Δημοκρατίας.

Οι πολίτες έβλεπαν πάντα στο πρόσωπο του εκάστοτε Προέδρου μια εθνική σταθερά, έναν ρυθμιστή πέρα και πάνω από κόμματα.

Φαίνεται, όμως, ότι πλέον «έσπασε» και αυτό το οχυρό. Τα στοιχεία από τις πρόσφατες Τάσεις της MRB, είναι πραγματικός κόλαφος για τον θεσμό, ο οποίος κατρακύλησε στη 15η θέση της εμπιστοσύνης των πολιτών (από τη 10η που βρισκόταν).

Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να προκαλέσει έντονο πονοκέφαλο και βαθύ προβληματισμό στον δικό μας, τον Γιαννιώτη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κώστα Τασούλα.

Ο κ. Τασούλας κουβαλάει ήδη την ιδιαιτερότητα του πρώτου Προέδρου που εξελέγη αποκλειστικά και μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς διακομματική συναίνεση.

Τώρα, έρχεται η κοινωνία να αποτυπώσει αυτή την κομματική περιχαράκωση και στους αριθμούς: το 44,6% των ερωτηθέντων δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει ευνοϊκή γνώμη για τον Κώστα Τασούλα, την ώρα που οι θετικές απόψεις περιορίζονται σε ένα ισχνό 27,4%.

Όταν σχεδόν ένας στους δύο πολίτες βλέπει αρνητικά τον ανώτατο άρχοντα, τότε το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό, είναι θεσμικό. Κι αν μέσα σε όλα αυτά προσθέσει κανείς και τις εσωκομματικές γκρίνιες στη ΝΔ για τη σχεδιαζόμενη συνταγματική αναθεώρηση (που θέλει εξαετή θητεία για τον ΠτΔ αντί για δύο πενταετείς, αποδυναμώνοντας κι άλλο τον ρόλο του), καταλαβαίνει κανείς ότι η θητεία του συμπατριώτη μας έχει ξεκινήσει με πολύ έντονες αναταράξεις.

Ο Κώστας Τασούλας γνωρίζει καλά από πολιτική ιστορία. Το θέμα είναι αν μπορεί να ανατρέψει αυτή την εικόνα, ή αν η Προεδρία του θα καταγραφεί ως άλλη μια χαμένη ευκαιρία για εθνική συνεννόηση.