Η αγωνία της επόμενης μέρας για εργαζόμενους και επιχειρήσεις

Επιστροφή στην καθημερινότητα ή στην κανονικότητα… Από τις 4 Μαίου η Ελλάδα θα αρχίσει και πάλι να βρίσκει ρυθμούς αλλά εντελώς διαφορετικούς από κείνους του περασμένου Φεβρουαρίου. Το άγχος για την υγεία παίρνει τώρα η αβεβαιότητα για την οικονομία. Η αγωνία της επόμενης μέρας. Στη γλώσσα των αριθμών, το πλέον αισιόδοξο σενάριο, αυτό της Τράπεζας της Ελλάδος, αναφέρεται σε ύφεση μεταξύ -4% έως -5% για το τρέχον έτος, δηλαδή σε απότομη καθίζηση της μέσης συνθήκης επιβίωσης, ενώ η απαισιόδοξη πρόβλεψη έρχεται από τη Morgan Stanley με μέγεθος ύφεσης -21,3%! Το δε, Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής όπως και το ΔΝΤ, βρίσκονται κάπου μεταξύ -8% έως -11%.

Μετά από μία δεκαετή οικονομική κρίση και σκληρά μνημονιακά μέτρα η επόμενη μέρα φαντάζει ακόμη δυσκολότερη από ότι σε άλλες Ευρωπαικές χώρες.

Η αγορά θα πρέπει να κινηθεί σε εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς, τα καταστήματα θα λειτουργήσουν με αυστηρούς όρους και η βαριά βιομηχανία, αυτή του τουρισμού, βρίσκεται μετέωρη.

Αν οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί και το αναγκαστικό κλείσιμο των ξενοδοχείων συνεχιστούν και στο τρίτο τρίμηνο, που αποτελεί το αποκορύφωμα της τουριστικής περιόδου, οι απώλειες εσόδων θα είναι σημαντικές και θα έχουν εκτεταμένες συνέπειες.

Επιχειρηματίες του κλάδου, στην παραλιακή ζώνη της Ηπείρου, σκέφτονται να μην ανοίξουν καν τις μονάδες τους, με ότι αυτό συνεπάγεται για το σύνολο της οικονομικής ζωής.

Δεν είναι μικρότερη η αγωνία και στον εμπορικό κόσμο της περιοχής όπως και στον κλάδο της εστίασης. Ο δεύτερος μάλιστα αναμένεται να πάρει μπρος στις αρχές Ιουνίου και με πρωτόγνωρους κανόνες που αυτόματα οδηγούν σε απώλεια εσόδων, μετά από μία μεγάλη περίοδο λουκέτου.

Χωρίς αποταμιεύσεις, με το 75% των νοικοκυριών να έχουν καταθέσεις κάτω των 1.000 ευρώ, χωρίς εισοδήματα, με τα 2/3 των μισθωτών να έχουν μισθό κάτω των 1.000 ευρώ και τις μισές επιχειρήσεις με «κόκκινα» δάνεια και χρέη στην εφορία, η χώρα ψάχνε βηματισμό για την επόμενη μέρα.

Χωρίς δυνάμεις, πόσο μπορεί να αντέξει μια μικρή επιχείρηση ή ένα μικρό κατάστημα λιανικής με μεγάλη μείωση εργασιών; Ένα εστιατόριο που ακόμα και αν υπάρχουν πρόθυμοι πελάτες θα πρέπει να δέχεται τους μισούς από τη δυναμικότητά του για λόγους υγείας; Πώς θα επιβιώσουν επιχειρήσεις που βρίσκονταν στο όριο, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης, και τώρα μόλις επιχειρούσαν να ανακάμψουν; Ή ένας ελεύθερος επαγγελματίας; Πώς θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του ένα νοικοκυριό ή μια επιχείρηση που θα υποστεί τις συνέπειες της κρίσης; Ποια θα είναι η επίπτωση στην απασχόληση;

Ερωτήματα που αποτυπώνουν την αγωνία και την αβεβαιότητα της επόμενης μέρας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ