Μια σημαντική στρέβλωση στην εφαρμογή του μέτρου για την έκπτωση 50% στον ΕΝΦΙΑ σε οικισμούς κάτω των 1.500 κατοίκων φέρνουν στο φως καταγγελίες κατοίκων από την Ήπειρο.

Ενώ το μέτρο διαφημίστηκε ως μια γενναία ελάφρυνση για την ορεινή ύπαιθρο, η πραγματικότητα των εκκαθαριστικών αποκαλύπτει «ψιλά γράμματα» που αφήνουν χιλιάδες ιδιοκτήτες, κυρίως της νέας γενιάς, χωρίς καμία απολύτως μείωση.

Το παράλογο των εκκαθαριστικών: Το παράδειγμα των Λιγκιάδων

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ιδιοκτήτη από τους Λιγκιάδες, ο οποίος βρέθηκε μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη την οποία περιγράφει στο Epiruspost.

Για το ίδιο ακίνητο, ο πατέρας (που έχει την επικαρπία και κατοικεί στο χωριό) είδε τον φόρο του να μειώνεται στα 39 ευρώ. Αντίθετα, ο γιος (που έχει την ψιλή κυριότητα αλλά κατοικεί στην πόλη) καλείται να πληρώσει 161 ευρώ, χωρίς να επωφεληθεί ούτε από ένα ευρώ έκπτωσης.

Το οξύμωρο αυτό φαινόμενο πλήττει μεγάλο αριθμό κατοικιών στα ηπειρώτικα χωριά, όπου η παραδοσιακή δομή μεταβίβασης περιουσίας περιλαμβάνει γονική παροχή με παρακράτηση επικαρπίας.

Γιατί «χάνεται» η έκπτωση για τους ψιλούς κυρίους;

Η ρίζα του προβλήματος φαίνεται να εντοπίζεται στον τρόπο που η ΑΑΔΕ ορίζει τον δικαιούχο της έκπτωσης.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η ελάφρυνση του 50% φαίνεται να «κλειδώνει» πάνω στην ιδιότητα της κύριας κατοικίας. Έτσι:

• Ο επικαρπωτής γονέας, που δηλώνει το σπίτι στο χωριό ως κύρια κατοικία, λαμβάνει κανονικά την έκπτωση στο ποσοστό του.
• Ο ψιλός κύριος (παιδί), που συνήθως διαμένει μόνιμα σε αστικά κέντρα (π.χ. Ιωάννινα, Αθήνα), θεωρεί το ακίνητο στο χωριό ως δευτερεύουσα ή εξοχική κατοικία. Αποτέλεσμα; Το σύστημα τον εξαιρεί αυτόματα από την έκπτωση, θεωρώντας τον απλό ιδιοκτήτη και όχι κάτοικο του μικρού οικισμού.

«Τιμωρία» για όσους κρατούν τα σπίτια στα χωριά

Η κατάσταση αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις, καθώς το μέτρο καταλήγει να λειτουργεί τιμωρητικά για τους νέους ανθρώπους που επέλεξαν να διατηρήσουν τους δεσμούς τους με την ύπαιθρο.

Οι κάτοικοι καταγγέλλουν «παραπλανητική» εφαρμογή των εξαγγελιών, καθώς η ελάφρυνση δεν ακολουθεί το ακίνητο (λόγω της θέσης του σε μικρό οικισμό), αλλά περιορίζεται μόνο σε όσους έχουν την τύχη να διατηρούν το 100% της κυριότητας ή την επικαρπία ως κύρια κατοικία.