Νέα πίεση δέχεται η αγορά της φέτας, καθώς η μεγάλη μείωση στην παραγωγή πρόβειου γάλακτος έρχεται την ώρα που η ζήτηση από τις διεθνείς αγορές συνεχίζει να αυξάνεται.
Οι δύο ζωονόσοι που έπληξαν το ζωικό κεφάλαιο, σε συνδυασμό με τη μείωση των κοπαδιών, έχουν περιορίσει σημαντικά την ποσότητα πρόβειου γάλακτος που είναι διαθέσιμη για την παραγωγή φέτας. Η μείωση υπολογίζεται σε περίπου 80.000 τόνους, δημιουργώντας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κλάδου, έλλειμμα περίπου 20.000 τόνων.
Την ίδια στιγμή, όμως, η ζήτηση για φέτα δεν υποχωρεί. Αντίθετα, οι εξαγωγές καταγράφουν αύξηση περίπου 7% φέτος, εντείνοντας την πίεση στα διαθέσιμα αποθέματα.
Το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα επάρκειας μέσα στους επόμενους μήνες έθεσε ανοιχτά ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, Μιχάλης Σαράντης, μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο του ΠΣΕ.
Όπως ανέφερε, τα αποθέματα φέτας ενδέχεται να μην επαρκέσουν μέχρι το τέλος του 2026, εφόσον συνεχιστεί η σημερινή εικόνα στην παραγωγή και τη ζήτηση.
Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να έχει αντίκτυπο και στην τιμή. Ήδη η φέτα πωλείται ακριβότερα και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που διατυπώθηκαν, δεν αποκλείεται να φτάσει στα 15 έως 16 ευρώ το κιλό, από περίπου 12 έως 13 ευρώ σήμερα.
Η αύξηση της τιμής δημιουργεί παράλληλα έναν δεύτερο κίνδυνο για την κατανάλωση. Όσο ακριβότερη γίνεται η φέτα, τόσο μεγαλύτερο είναι το ενδεχόμενο ένα μέρος των καταναλωτών να στραφεί στα φθηνότερα λευκά τυριά.
Το πρόβλημα, πάντως, δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα. Ο Μιχάλης Σαράντης εκτίμησε ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο χρόνια ώστε η παραγωγή πρόβειου γάλακτος να επιστρέψει στα επίπεδα πριν από την κρίση που προκάλεσαν οι ζωονόσοι.
Για τον πρόεδρο της ΕΔΟΦ, το μεγάλο στοίχημα πλέον είναι η πρώτη ύλη.
«Όλοι οι συνάδελφοι έχουμε επενδύσει πάρα πολλά χρήματα και είμαστε σε καλό επίπεδο. Το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη του ζωικού κεφαλαίου, η ανάπτυξη του γάλακτος», ανέφερε, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη βιοασφάλεια των μονάδων αλλά και στην ανάγκη να υπάρχουν κτηνοτρόφοι με γνώση και επαγγελματική προσέγγιση.
Παράλληλα, ζήτησε μεγαλύτερη στήριξη από την πολιτεία, υποστηρίζοντας ότι οι γεωπόνοι του Δημοσίου θα πρέπει να βρίσκονται περισσότερο στην ύπαιθρο και να συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγής.
Στο ίδιο πλαίσιο έθεσε και το ζήτημα της προβολής της φέτας στις διεθνείς αγορές. Όπως ανέφερε, η φέτα και το κρέας είναι κλάδοι που αποδίδουν σημαντικά ποσά στον ΕΛΓΟ και, από τη νέα του θέση στην ΕΔΟΦ, προτίθεται να ζητήσει περισσότερα από 3 εκατ. ευρώ ετησίως για την προβολή του προϊόντος.
Στόχος είναι, όπως είπε, να γίνει ακόμη πιο γνωστή η φέτα και να αποκτήσει μεγαλύτερη υπεραξία, αλλά και να γίνεται σαφής η διαφορά της από τα λευκά τυριά.
Στη συζήτηση παρενέβη και ο πρόεδρος του ΣΕΒΓΑΠ, Χρήστος Αποστολόπουλος, χρησιμοποιώντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη χωριάτικη σαλάτα.
Όπως ανέφερε, για πολλά χρόνια υπήρχε υποχρέωση η χωριάτικη σαλάτα να περιλαμβάνει συγκεκριμένη ποσότητα φέτας, ρύθμιση που καταργήθηκε μετά την κρίση. Ο ίδιος υποστήριξε ότι το θέμα της νομοθεσίας δεν έχει αντιμετωπιστεί μέχρι σήμερα, επισημαίνοντας τη σημασία του ιδιαίτερα στον τουρισμό.
«Δεν το αναφέρω επειδή μας περισσεύει φέτα, αλλά επειδή ο τουρίστας εκτίθεται στο λευκό τυρί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η αγορά της φέτας βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση: λιγότερο πρόβειο γάλα και μικρότερο ζωικό κεφάλαιο από τη μία, αυξανόμενη ζήτηση και ισχυρές εξαγωγές από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερη πίεση στην παραγωγή και στα αποθέματα, ενώ το κόστος για τον καταναλωτή μπορεί να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τους επόμενους μήνες.
