Συμπληρώθηκε αισίως ένας μήνας από τότε που η γη «χόρεψε» τα χωριά μας, και η κρατική μηχανή φαίνεται πως βρίσκεται ακόμα στη φάση της… προθερμάνσεως. Οι αυτοψίες συνεχίζονται, οι έλεγχοι «τρέχουν» (με ρυθμούς βάδην) και η πλήρης καταγραφή αναμένεται!

Είναι πραγματικά απορίας άξιο: Πόσο χρόνο χρειάζεται πια για να καταλάβει κανείς ότι ένα σπίτι που έγινε σωρός από πέτρες δεν κατοικείται; Υπάρχουν άνθρωποι στην ηπειρωτική ύπαιθρο που είδαν τους κόπους μιας ζωής να γίνονται συντρίμμια και σήμερα, τριάντα μέρες μετά, περιμένουν ακόμα τους αρμόδιους για να τους το πούνε και να το υπογράψουν..

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η καταγραφή· είναι η επόμενη μέρα. Όσο η «χαρτούρα» καθυστερεί, τόσο η αποκατάσταση και η στέγαση των ανθρώπων αυτών μετατίθενται στις καλένδες.

Προς το παρόν το μόνο που έχουν είναι υποσχέσεις. Ας ελπίσουμε ότι η αποκατάσταση δεν θα πάρει όσο πήρε η καταγραφή, γιατί τότε θα μιλάμε για τη δεύτερη μεγάλη καταστροφή μετά τον σεισμό.