Μια απόφαση που ξεπερνά τα στενά όρια μιας τυπικής δημοτικής παραχώρησης πήρε κατά πλειοψηφία το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου, στέλνοντας ένα μήνυμα με έντονο κοινωνικό και συμβολικό χαρακτήρα για τα χωριά της παραμεθορίου.

Ένα νέο ζευγάρι αποφάσισε να αφήσει πίσω του την καθημερινότητα της πόλης και να εγκατασταθεί στην ακριτική Πωγωνιανή.

Μαζί με τη νέα τους ζωή στο χωριό αναλαμβάνουν να ξαναδώσουν ζωή και σε έναν χώρο που για περισσότερα από τρία χρόνια παρέμενε κλειστός και πρόκειται για το τοπικό καφενείο.

Για έναν μικρό και απομακρυσμένο τόπο, όπου η πληθυσμιακή συρρίκνωση και η απουσία βασικών σημείων κοινωνικής συνάντησης αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα, η επιστροφή ενός καφενείου είναι ζωτικής σημασίας.

Με βάση την εισήγηση του αντιδημάρχου Στυλιανού Κουκουλάρη, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε την δωρεάν παραχώρηση δημοτικού διαμερίσματος για χρονικό διάστημα ενός έτους στο ζευγάρι.

Η απόφαση εντάσσεται, όπως αναφέρθηκε στη συνεδρίαση, στην προσπάθεια του Δήμου Πωγωνίου να αντιμετωπίσει την ερήμωση των χωριών και να δημιουργήσει προϋποθέσεις ώστε άνθρωποι, και ιδιαίτερα νέοι, να επιλέγουν να εγκατασταθούν στην περιοχή.

Το διαμέρισμα βρίσκεται στο κτιριακό συγκρότημα της πρώην «Κιβωτού του Κόσμου» και η παραχώρησή του δίνει τη δυνατότητα στο ζευγάρι να κάνει το πρώτο βήμα για μια νέα ζωή στην Πωγωνιανή, χωρίς το κόστος της κατοικίας να αποτελεί ένα επιπλέον εμπόδιο.

Παράλληλα, η παρουσία τους στις εγκαταστάσεις λειτουργεί και ως μια μορφή δωρεάν φύλαξης και επιτήρησης του δημοτικού ακινήτου, ενώ οι ίδιοι θα αναλάβουν πλήρως τα λειτουργικά έξοδα του διαμερίσματος, όπως το ρεύμα και το νερό.

Η ουσία της απόφασης, ωστόσο, βρίσκεται πέρα από τους όρους μιας παραχώρησης.

Σε ένα χωριό που βλέπει τον πληθυσμό του να μειώνεται και τις δραστηριότητες να περιορίζονται, κάθε άνθρωπος που αποφασίζει να εγκατασταθεί μόνιμα αποκτά ξεχωριστή σημασία. Πολύ περισσότερο όταν μαζί του επιστρέφει και μια δραστηριότητα που αποτελεί μέρος της κοινωνικής ζωής του τόπου.

Το καφενείο της Πωγωνιανής παρέμενε κλειστό για περισσότερα από τρία χρόνια. Η επαναλειτουργία του δημιουργεί την προσδοκία ότι ένας γνώριμος χώρος θα αποκτήσει ξανά φώτα, κίνηση και ανθρώπινες φωνές.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αξία μιας τέτοιας απόφασης: ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό, σε ένα ακριτικό χωριό, η συζήτηση δεν αφορά μόνο όσα κλείνουν και όσα χάνονται, αλλά και κάτι που επιστρέφει.