Τείνουν να γίνουν το απόλυτο viral των ημερών οι εικόνες που έρχονται από το «παραδοσιακό» πανηγύρι στον Γυμνότοπο της Φιλιππιάδας, και δυστυχώς, οι λόγοι είναι πολλοί..

Από τη μία πλευρά, έχουμε την απόφαση των διοργανωτών να μετατρέψουν το αυθεντικό ηπειρώτικο πανηγύρι σε μια κλασική, λαϊκοδημοτική βραδιά. Κυρίαρχο πρόσωπο; Μια καλλιτέχνιδα από τη Ρωσία, η οποία ξεσήκωσε τους πάντες με τις χορευτικές της φιγούρες στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Αγίας Κυριακής. Οι εικόνες αυτές, όπως ήταν φυσικό, έκαναν γρήγορα τον γύρο του διαδικτύου προκαλώντας ποικίλα σχόλια.

Από την άλλη πλευρά, όμως, ανοίγει για ακόμα μία φορά μια πολύ σοβαρή συζήτηση για τον χαρακτήρα που λαμβάνουν πλέον πολλά πανηγύρια στα χωριά μας. Εκ του αποτελέσματος, αυτά τα θεάματα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να φέρουν τον τίτλο του «παραδοσιακού».

Ας είμαστε ειλικρινείς και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Το ζήτημα δεν είναι αν μια ξένη ή ημεδαπή καλλιτέχνιδα έχει το δικαίωμα να τραγουδάει ή να χορεύει σε ένα χωριό της Ηπείρου. Φυσικά και μπορεί, και καλά κάνει. Το πρόβλημα ξεκινά όταν όλο αυτό βαφτίζεται «παραδοσιακό ηπειρώτικο πανηγύρι» και συνδυάζεται με την τοπική θρησκευτική γιορτή..

Είναι εντελώς άλλο πράγμα το θρησκευτικό και πολιτιστικό πανηγύρι ενός τόπου, με τα κλαρίνα, τα μοιρολόγια και τους χορούς του, και εντελώς άλλο η νυχτερινή διασκέδαση τύπου πίστας.

Όταν η ανάγκη για εύκολο εντυπωσιασμό και κατανάλωση ισοπεδώνει τα πάντα, τότε η παράδοση απλώς πάει περίπατο. Και αυτό, ειδικά στην Ήπειρο, την πατρίδα του κλαρίνου, οφείλουμε να το περιφρουρήσουμε.

Μπορεί οι διοργανωτές να έχουν διάφορες εμπνεύσεις αλλά πρέπει να ξεχωρίσουν το πανηγύρι από την πίστα και την διασκέδαση..

-Η φωτό από παλιότερη πολιτιστική εκδήλωση στον Γυμνότοπο..