Η επιστροφή των ξενιτεμένων στα χωριά, τα μοναδικά σε κάθε περιοχή ήθη και τα έθιμα που παραδίδονται από γενιά σε γενιά, τα παραδοσιακά πανηγύρια, η θρησκευτική κατάνυξη σε μονές και ναούς αφιερωμένους στην Παναγία…

Ο Δεκαπενταύγουστος της Ηπείρου.. Ένα μωσαϊκό από παράδοση στη μεγαλύτερη γιορτή του καλοκαιριού.

Την γιορτή που έχει την χαρά της επιστροφής και τη μελαγχολία του αποχωρισμού..

Γιατί αυτό συνέβαινε και συμβαίνει πάντα στα χωριά της Ηπείρου.

Οι απόδημοι επιστρέφουν για ένα σύντομο αντάμωμα με όσους έχουν απομείνει και τα κρατάνε ζωντανά και με το πέρασμα της γιορτής παίρνουν συνήθως τον δρόμο της επιστροφής.

Έστω όμως και αυτό αποτελεί μία μικρή Ανάσταση!

Πλατείες γεμίζουν, μουσικές σπάνε την σιωπή και χοροί δίνουν τον τόνο..

Στα παράλια και τα ορεινά!

Δύσκολα θα βρεθεί χωριό που δεν γιορτάζει την μέρα αυτή..

Σημείο αναφοράς αποτελούν οι εκκλησίες και τα μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγιά! Τη μάνα..

Εκεί στήνονται και τα μεγαλύτερα πανηγύρια!

Πανηγύρια που ξεκινούν το βράδυ της παραμονής και μπορεί να κρατήσουν δύο ή και τρεις μέρες!

Με άρωμα παράδοσης και με τους νέους να αποδεικνύονται άξιοι συνεχιστές της!